่เฉียนซีเขม็ง แววตาไม่พอใจฉายชัด
มู่เฉียนซีหงุดหงิดนัก จิ่งเหลียงฮุยผู้นี้ นำเอาเรื่องของนางไปเล่าเสีย ๆ หาย ๆ ให้กับเจ้าสำนักตานจี้ฟัง
ส่วนปรมาจารย์แห่งสำนักนิกายซวนเหลย เวลานี้มองมู่เฉียนซีด้วยแววตาดูถูกเช่นกัน ‘เด็กน้อย…นางเป็นแค่ระดับจอมภูต กลับกล้ามาในที่แห่งนี้ รนหาที่ตายชัด ๆ!’
มู่เฉียนซีกวาดสายตามองพวกเขาทั้งสี่กลุ่ม เห็นได้ชัดว่าพวกเขาร่วมมือกัน ราชวงศ์เป็นพวกเดียวกันกับสำนักซวนเหลย ส่วนตระกูลอวิ๋นก็เป็นพวกเดียวกันกับสำนักตานจี้
พวกเขารวมตัวกันเพื่อความแข็งแกร่ง ส่วนตระกูลมู่มาอย่างโดดเดี่ยว ดูอ่อนแอกว่าอย่างชัดเจน
มู่เฉียนซีไม่สนใจคำพูดถากถางและสายตาดูถูกเหยียดหยาม นางกล่าว “พวกท่านมาที่นี่กันตั้งแต่เช้าตรู่ มิทราบว่าเจอสมบัติแปลกประหลาดนั่นหรือไม่ ?”
“เหอะ! เจ้าคิดว่าของล้ำค่าเช่นนั้นจะหาเจอกันได้ง่าย ๆ เช่นนั้นรึ ?” เจ้าสำนักแห่งสำนักตานจี้ทำเสียงฮึดฮัด คำกล่าวเขาแทบเป็นการตะคอก
.
