องหลังการลอบสังหารนี้ได้”
ซวนหยวนชิงอวิ๋น “ข้ามีเบาะแสบางอย่าง เฉียนซีอยากจะฟังหรือไม่ ?”
มู่เฉียนซี “โอ้ ดี! ขอบคุณเจ้ามาก ว่ามาได้เลย ข้ายินดีที่จะฟังเจ้าแบ่งปัน”
คนเหล่านี้น่าจะเป็นองค์ไทเฮาส่งมา ในแคว้นจื่อเยี่ย คนเหล่านี้สามารถใช้กู่พิษได้ อาจจะเกี่ยวข้องกับสำนักนิกายไป๋กู่ที่ถูกทําลายเมื่อร้อยปีก่อน” ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าว
“นิกายไป๋กู่รึ ? คงต้องตรวจสอบแล้ว คนพวกนี้เล่นสกปรกน่าขยะแขยงยิ่งนัก” ดวงตาของมู่เฉียนซีเย็นยะเยือก
ซวนหยวนชิงอวิ๋นถามเสียงเบา “เฉียนซี เจ้ารู้สึกอย่างไรกับชายผู้นั้นกันแน่ ?”
มู่เฉียนซีมองซวนหยวนชิงอวิ๋นด้วยความประหลาดใจก่อนจะกล่าวว่า “ชิงอวิ๋น เจ้าที่ไม่แยแสกับทุกเรื่องมาตลอด ชอบซุบซิบนินทากับเขาเหมือนกันหรือ ?”
ซวนหยวนชิงอวิ๋น “ไม่ใช่ซุบซิบนินทา ข้าแค่กลัวว่าเจ้าจะได้รับบาดเจ็บ”
ชายผู้นั้น หากไม่ได้รับสิ่งที่ตัวเองต้องการ เกรงว่าจะทําลายให้พินาศไป
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “วางใจเถอะ! จิ่วเยี่ยไม่มีทางทําร้ายข้าอย่างแน่นอน”
ในสถานการณ์ที่คำสาปปะทุขึ้น จิ่วเยี่ยไม่ได้ฉีกนางเป็นชิ้น ๆ ดังนั้นนางจึงเชื่อว่าเขาจะไม่ทําร้ายนางไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม
ซวนหยวนชิงอวิ๋นรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เฉียนซีมีสถานะที่ไม่ธรรมดาและจิตใจอันดื้อรั้น นางไม่ใช่คนที่จะเชื่อใจผู้อื่นได้ง่าย ๆ แต่นางกลับเชื่อใจจิ่วเยี่ย
หากนางเชื่อ เช่นนั้นเขาก็เชื่อในสายตาของนางด้วย
มู่เฉียนซีก