า “ว่าที่พระชายาข้า ข้าปกป้องเองได้ ไม่จําเป็นต้องมีผู้ไม่เกี่ยวข้องก้าวเข้ามา”
ทันใดนั้น ไอสังหารเย็นยะเยือกห่อหุ้มร่างซวนหยวนชิงอวิ๋นไว้ ซวนหยวนชิงอวิ๋นรู้สึกเหมือนว่าเลือดของเขาถูกแช่แข็ง หัวใจของเขาค่อย ๆ สั่น ชายชุดดำที่เขาเรียกว่า ‘น้องเก้า’ ผู้นี้น่ากลัวกว่าที่คิดไว้มากนัก
ซวนหยวนชิงอวิ๋นกําหมัดแน่น “เฉียนซีเป็นเพื่อนข้า และยังเป็นคู่หมั้นของเจ้า น้องเก้า ข้าไม่ใช่คนที่ไม่เกี่ยวข้อง”
ดวงตาจิ่วเยี่ยส่องประกายอันตราย ม่านรถถูกลมพัดผ่านขวางกั้นสายตาซวนหยวนชิงอวิ๋นไว้
“ไป!”
“ดี! ไปกันเถอะ” มู่เฉียนซีรีบกล่าว นางเกรงว่าถ้าไม่รีบไปจะมีปัญหาเสียก่อน
“ชิงอวิ๋นข้าขอตัวก่อน ข้าไม่สามารถส่งเจ้าได้ เจ้าระวังตัวด้วย” มู่เฉียนซีกล่าวกับซวนหยวนชิงอวิ๋นอย่างรีบร้อน นางรู้ดีว่าจิ่วเยี่ยอันตรายเกินไป หากยังอยู่ต่อ เกรงว่าคงต้องลงมือกับชิงอวิ๋นเป็นแน่แท้ นางไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสั่งให้ลุงหม่าออกรถ
ซวนหยวนชิงอวิ๋นมองรถม้าตระกูลมู่ที่ค่อย ๆ จากไปพลางรู้สึกเหมือนมีคลื่นลูกใหญ่อยู่ในใจ การแต่งงานของเฉียนซีกับจิ่วเยี่ย ทุกคนล้วนทราบดีว่านั่นเป็นละครตลกที่ราชวงศ์ต้องการยืมเงิน เขารู้ว่ามู่เฉียนซีเองก็รู้สึกอย่างนั้น
แต่จิ่วเยี่ย… เขากลับคิดเป็นจริงเป็นจังแล้ว ไม่ใช่เพราะการหมั้นหมาย แต่เป็นเพราะเขาสนใจมู่เฉียนซีเป็นพิเศษ ทั้งยังมีความปรารถนาอย่างไร้เหตุผล
เฉียนซีเข้าใกล้ชายเช่นนี้อันตรายอย่าง