ยาพิษในอาหารนี้ ถึงแม้พระองค์จะเห็นนางเป็นตัวแทนของท่านพ่อ รักและเสน่ห์หานาง จริง ๆ แล้วเกลียดชังนาง อยากจะให้นางตายไปให้พ้น ๆ ใจจะขาด!
ตอนนี้คงมีสองอารมณ์ความรู้สึกที่ขัดแย้งอยู่ในใจฮองเฮา เกรงว่าพระองค์ตั้งใจสังหารนาง นี่คงจะเป็นวิธีการฆ่าของสตรีในวัง…
แต่อย่างไรเสีย องครักษ์เงาของตระกูลมู่ที่คอยปกป้องนางอยู่ ไม่วอกแวกหนีไปไหนอย่างแน่นอน ยาพิษเหล่านี้ไม่มีผลกระทบใด ๆ กับนางมากนัก เพียงแต่ในสำรับอาหารทังหมดนี้ล้วนมียาพิษ
ฮองเฮาคิดจะวางยาแม้กระทั่งองค์รัชทายาทเลยเชียวรึ ?
ถึงอย่างไรองค์รัชทายาทก็เป็นโอรสของฮองเฮาเอง มู่เฉียนซีจับตะเกียบแน่น มุมปากโค้งงอเล็กน้อยเป็นเชิงเยาะเย้ย
เป็นโอรสของฮองเฮาแล้วอย่างไร ?
นางรู้ดีว่าสตรี หากบ้าคลั่งเป็นประสาทขึ้นมาเช่นนี้ จะไม่มีทางสนใจผู้อื่นนอกจากจิตใจและความรู้สึกของตัวเอง ต่อให้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตน ตนก็ไม่สนใจ ฮองเฮาเคยเจอบุคคลประเภทนี้มาก่อนแล้ว
มู่เฉียนซีกินอาหารสำรับนี้เสร็จ นางกล่าวขึ้นว่า… “องค์ฮองเฮาเจ้าคะ ข้ามีเรื่องจะต้องรีบไปจัดการ คงต้องขอทูลลา”
.
