”
“เสด็จแม่เรียกตัวมู่เฉียนซีเข้าเฝ้า พระองค์อยากเจอนางด้วยเรื่องอันใดกัน ?” ซวนหยวนหลี่ซางแปลกใจไม่แพ้บิดา
ส่วนซวนหยวนชิงอวิ๋นรีบออกจากจวนอวิ๋นอ๋อง กล่าวว่า “ข้าจะเข้าวังหลวง”
เวลานี้อวิ๋นอ๋องผู้รักความสงบตลอดมา กลับตื่นตระหนกเล็กน้อย
ตำหนักเฟิงหลวนเป็นตำหนักของฮองเฮา ตำหนักถูกปรับปรุงจัดแต่งให้เป็นอารามแห่งหนึ่ง
“ท่านผู้นำตระกูลมู่ เชิญด้านใน” จางกงกงเป็นกงกงของตำหนักเฟิงหลวน เขาพามู่เฉียนซีเข้าไปในอุโบสถที่องค์ฮองเฮาประทับอยู่ มู่เฉียนซียืนอยู่ที่ประตูอุโบสถ เห็นแผ่นหลังอันงามสง่าประทับอยู่ในอุโบสถ
จางกงกง “องค์ฮองเฮา ท่านผู้นำตระกูลมู่มาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“ซีเอ๋อร์มาแล้วหรือ ?” พระสุรเสียงของฮองเฮาไพเราะดุจดั่งเสียงนกไนติงเกลที่กำลังขับร้องยามรัตติกาล พระองค์ค่อย ๆ ลุกขึ้น หันมาอย่างเชื่องช้า ฉลองพระองค์สีดำของพระองค์ดูสง่างาม ทว่ามิอาจปกปิดพระพักตร์ที่ชั่วร้ายดั่งปีศาจของพระองค์เอาไว้ได้
ฮองเฮามีพระชนมายุมากแล้ว ทว่ายังคงรักษารูปลักษณ์สง่างามเช่นนี้ได้อย่างดี ขณะที่มู่เฉียนซีกำลังกวาดสายตามองรูปลักษณ์ที่สง่างามของฮองเฮาอยู่นั้น พระองค์ก็กวาดสายตามองรูปลักษณ์ของ ‘เด็กสาว’ ที่อยู่ตรงหน้านี้เช่นเดียวกัน
เด็กสาวที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าสวมชุดสีม่วงยาว รัดเข็มขัดหยกที่เอวแสดงให้เห็นส่วนเว้าโค้งอันสวยงาม
ดวงตาดำขลับวันนี้กลมโตดุจดั่งพระจันทร์เต็มดวง ริมฝีปากแดงระเรื่อ ดวงตาสดใสคู่หนึ่งร
