ท้าทายสวรร์คจริง ๆ”
มู่เฉียนซีกลืนยาฟื้นฟูพลังวิญญาณลงไปหนึ่งขวด นางกล่าว “แต่กระบี่เล่มนี้ใช้พลังวิญญาณของข้าไปทั้งหมด ข้าสามารถใช้พลังนั้นได้เพียงครั้งเดียวต่อการใช้กระบี่หนึ่งครั้งเพียงเท่านั้น”
“อย่างไรมันก็ให้โอกาสเจ้าได้กลายเป็นนักฆ่า ไม่เลวเลย!” จวินโม่ซียิ้ม
มู่เฉียนซีเปลี่ยนเรื่อง “อาหารย่อยกันหมดแล้วรึ ? ถ้าหากย่อยแล้วก็รีบเดินทางกันต่อได้แล้ว”
“ได้!”
เหล่าบรรดายอดฝีมือของสำนักเอียนหลัวถูกฆ่าสังหารเสียสิ้น สำนักเอียนหลัวเองก็รู้ดีว่าไม่เป็นการดีที่จะไปยั่วยุมู่เฉียนซี ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังเดินทางกลับแคว้น สำนักเอียนหลัวไม่ได้ส่งใครมาลอบฆ่านางอีก
มู่เฉียนซีเดินทางกลับแคว้นอย่างราบรื่น ข่าวการแสดงฝีมือของนางถูกป่าวประกาศโดยปากของรองอาจารย์ใหญ่ มาบัดนี้มู่เฉียนซีกลายเป็นแบบอย่างของคนทั่วทั้งแคว้นไปเสียแล้ว
มู่เฉียนซีเอามือคลึงที่ขมับ มันเริ่มรู้สึกเจ็บแปลบ “ตาเฒ่านั่นกําลังสร้างปัญหาให้ข้า มู่อี เจ้าไปที่สำนักศึกษา ให้ผู้เฒ่าผู้นั้นรีบทำเรื่องจบการศึกษาให้ข้าด่วน”
“ขอรับ”
เข้าวันที่สองที่มู่เฉียนซีกลับแคว้นจื่อเยี่ย มีบัญชามาจากในวัง
“ผู้นำตระกูลมู่ องค์ฮองเฮาประสงค์เชิญท่านเข้าไปในวังขอรับ”
.
