่านั้นที่รู้”“หากเช่นนั้น ใครเป็นพี่ใหญ่ของพวกเจ้า ?” มู่เฉียนซีคาดคั้น นักฆ่าชี้ไปที่ชายชุดตำผู้ซึ่งถูกแขวนลอยอยู่บนตาข่าย เขากล่าว “เขา… เขาเป็นพี่ใหญ่พวกเรา”“ดี! เจ้าเชื่อฟังดีมาก” มู่เฉียนซีดึงเข็มยาออกจากคอของเขาและโยนไปใส่ศีรษะนักฆ่าคนอื่น ๆ— ฟึบ! ฟึบ! ฟึบ! ฟึบ! ฟึบ! —พวกเขาหลบหลีกอย่างบ้าคลั่ง น่าเศร้าที่เข็มของหมอปีศาจใช่ว่าจะหลบหลีกได้ง่าย ๆ ชายที่อยู่ตรงหน้ามู่เฉียนซีเลิ่กลั่ก พยายามดิ้นรนเพื่อต่อต้านฤทธิ์ของเข็มสะกดจิตแต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นอย่างช้า ๆ “บอกข้ามา ใครสั่งให้สำนักเอียนหลัวมาฆ่าข้า”“ตระกูล… ตระกูลอวิ๋น อวิ๋นซินหราน”“เหอะ! เขาเองรึ ?” มู่เฉียนซีพึมพําเบา ๆเวลานี้ ดวงตาของชายผู้เป็นพี่ใหญ่เหล่านักฆ่าเบิกกว้าง ทั้งตัวของเขาเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้าง เขาทำลายตาข่ายนั่นออกมาโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น พลันพุ่งเข้าหามู่เฉียนซีอย่างคลุ้มคลั่ง“ในเมื่อตัวตนของผู้จ้างวานฆ่าถูกเปิดเผยแล้ว เช่นนั้นวันนี้ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้”ขณะที่เขาพุ่งเข้ามา มู่เฉียนซีชักกระบี่มังกรเพลิงออกจากฝักในทันใด“บนตาข่ายพวกนั้นมีพิษแฝงอยู่ แม้ว่าเจ้าจะหลุดออกมาได้ แต่เจ้าก็เหมือนดั่งดอกธนูสุดระยะสิ้นแรง จะจู่โจมข้ายังถือว่าขาดพลังไปอยู่บ้าง”— ฉึก! —กระบี่มังกรเพลิงแทงทะลุหน้าอกของเขาออกมา— ผ่าง! —เมื่อนักฆ่าผู้นั้นล้มลงกับพื้น ปลายดาบขึ้นสนิมในมือมู่เฉียนซีแปล่งแส
