งรายล้อมไปด้วยพลังและพรสวรรค์ด้านต่าง ๆ มากมาย
ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวกับมู่เฉียนซี “เฉียนซี ข้ารู้ว่าเจ้ามีวิธีในการจัดการยาพิษ ทว่าเจ้าไม่ควรดื่มอะไรที่มีพิษมั่วซั่วเช่นนี้”
มู่เฉียนซี “อืม ไหวพริบเจ้ายอดเยี่ยมยิ่งนัก เจ้ารู้ว่ามีบางอย่างผิดแปลกในเหล้าจอกที่นางนำมาให้ข้ากระดกดื่มนั่น”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าว “ไม่ ข้าดูไม่ออก แต่เหล้าที่นางยื่นให้เจ้า ชัดเจนว่านางคงไม่ได้มีเจตนาดี ข้าอาศัยอยู่ในวังหลวงมานาน อุบายเช่นนี้ข้าเห็นมานักต่อนัก”
มู่เฉียนซีพยักหน้า กล่าวว่า “เจ้าเดาถูกแล้ว เหล้าในจอกนั่นมีบางอย่างผิดแปลก ข้าหาใช่สตรีโง่เง่าจึงเอาซวนหยวนหลี่เทียนมาดึงดูดความสนใจจากนางแล้วถือโอกาสนั้นสับเปลี่ยนเหล้า คนที่ดื่มเหล้าผิดแปลกนั่นไม่ใช่ข้า”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นยิ้มอย่างขบขัน “ดูเหมือนว่าการเป็นห่วงของข้าจะไร้ประโยชน์ หากมีคนหมายจะวางยาพิษเจ้าสุ่มสี่สุ่มห้า มีหวังกรรมตามสนองไม่ต้องรอช้า”
มู่เฉียนซี “งานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ช่างน่าเบื่อนัก จัดขึ้นมาให้เดินไปเดินมาก็เท่านั้น ว่าแต่บาดแผลของเจ้าไม่น้อยไปกว่าหลี่อ๋องเลย ข้าว่าเจ้ารีบกลับไปพักผ่อนเสียดีกว่า”
ประกายแสงเย็นเยียบวาบผ่านดวงตานาง “ส่วนข้า ข้าเองก็อยากให้มีคนมาบอกว่าอยากให้ข้ากลับไปเร็ว ๆ เช่นกัน”
……
ภายในโรงเตี๊ยม
มู่หรูอวิ๋นถือน้ำชาไปให้ซวนหยวนหลี่เทียน นางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ท่านพี่หลี่เทียนดื่มชาสักหน่อยเถอะ” หลังจากที่ซวนหยวนหลี
