งไม่แม้แต่จะเหลือบมองเขาเพียงน้อยนิด ตอนนี้… องค์ชายสามได้รับบาดเจ็บสาหัส นางกลับดูแลอย่างห่วงใย ช่างแตกต่างกันกับเขาอย่างสิ้นเชิง
ซวนหยวนหลี่เทียนมองมู่เฉียนซีที่นำยาให้ซวนหยวนชิงอวิ๋นกิน ใส่ยา ทั้งยังพันแผลให้เขาอย่างตั้งใจ ดวงตาของเขาแดงก่ำ ความอิจฉาริษยาบังเกิด
“พรวด!” ซวนหยวนหลี่เทียนกระอักเลือดออกมา
มู่หรูอวิ๋นร่ำไห้ กล่าวอย่างตระหนกว่า “ท่านพี่หลี่เทียนเป็นอะไร ? อย่าทําให้ข้ากลัวเลย”
ทว่าซวนหยวนหลี่เทียนกลับพึมพํากับตัวเอง “ซีเอ๋อร์มีความสัมพันธ์อันดีเช่นนี้กับองค์ชายสามตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ? ทั้ง ๆ ที่ไม่นานมานี้ พวกเขายังเหมือนคนแปลกหน้าต่อกัน อีกทั้งองค์ชายสามไม่เคยสนิทสนมกับหญิงสาวคนใดมาก่อน เหตุใดจึง…”
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงต่ำ “ชิงอวิ๋น ในเวลาสามวัน เจ้าได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงสองครั้งแล้ว เจ้าคิดว่าการทําให้โลหิตเปื้อนกายตนเอง มันสนุกมากนักหรืออย่างไร ?”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย “ไม่ใช่เพราะมีหมอเทวดาอยู่ด้วย ข้าถึงไร้ยางอาย ดูสิ ข้าเองมิใช่ว่าจะไร้กําไร…”
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของซวนหยวนชิงอวิ๋น เพิ่มขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง
“ปรมาจารย์ภูติระดับหนึ่ง เจ้าทะลวงผ่านแล้ว”
“อืม” ซวนหยวนชิงอวิ๋นพยักหน้าอย่างสงบเงียบ
มู่เฉียนซีทําแผลสุดท้ายให้เขาเป็นที่เรียบร้อย นางกล่าว “หากเป็นไปได้ จะไม่มีครั้งหน้าอีก”
เวลานี้ เฮาฉางเซิ่งตะโกนขึ้นบนลานประลอง “สำน
