รงพลังของลู่กุ้ยตบพลังเข้าที่หน้าอกซวนหยวนหลี่เทียนอย่างรุนแรงจนร่างเขากระเด็นลอยออกไป
“พรวด!” ซวนหยวนหลี่เทียนกระอักเลือดกบปาก เห็นได้ชัดว่าเขาบาดเจ็บภายในอย่างแสนสาหัส
สีหน้ามู่หรูอวิ๋นซีดขาวราวกระดาษ นางตะโกนร้องร่ำไห้ “ท่านพี่หลี่เทียนรีบยอมแพ้เร็วเข้าเถอะ”
“ท่านพี่หลี่เทียน!”
ซวนหยวนหลี่เทียนพยายามลุกขึ้นยืนพลางเหลือบมองมู่เฉียนซี แต่เขากลับต้องผงะไป นางดูไม่สนใจความเป็นความตายของเขาในตอนนี้เลย
มู่หรูอวิ๋นเห็นสายตาที่เขาจ้องมองมู่เฉียนซี หัวใจนางพลันรู้สึกเย็นชา นางรีบวิ่งเข้าไปหามู่เฉียนซี ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้ามู่เฉียนซี “ผู้นำตระกูลมู่ ข้าขอร้องล่ะ รีบบอกให้ท่านพี่หลี่เทียนยอมแพ้เร็วเข้าเถอะ ได้โปรด…”
มู่เฉียนซีกล่าว ท่าทีนางเฉยเมยอย่างที่สุด “มู่หรูอวิ๋น คำพูดนี้ของเจ้าช่างน่าขันนัก ซวนหยวนหลี่เทียนเป็นคนของเจ้า เหตุใดถึงต้องให้ข้าเป็นคนบอกด้วย ?”
“ฮือ ๆ ๆ ท่านพี่หลี่เทียนเขา… ฮือ ๆ ๆ แค่ผู้นำตระกูลมู่เอ่ยปากห้าม ท่านพี่หลี่เทียนก็คงจะไม่พยายามสู้ต่อแล้ว ได้โปรดเถอะนะ…” มู่หรูวิ๋นกล่าวทั้งน้ำตา
— ตูม! —
บนเวทีการประลอง เวลานี้ลู่กุ้ยโจมตีซวนหยวนหลี่เทียนอย่างรุนแรง เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการแก้แค้นให้สะใจ ส่วนผู้ตัดสินของสำนักศึกษาแคว้นชิงเพิกเฉยต่อการต่อสู้ที่โหดร้ายนี้อย่างสิ้นเชิง ไม่มีท่าทีจะเรียกร้องให้หยุดแต่อย่างใด สำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยหยิ่งผยองนักมิใช่รึ ? เช่นนั้
