วจรดเท้าจนร่างแยกออกเป็นสองซีก
บัดนี้ทหารเกราะทองผู้ไร้เทียมทาน น้ำไฟไม่อาจทำอันตรายแก่มันได้ กลับโดนกระบี่ขึ้นสนิมเล่มนี้ตัดขาดราวกับเต้าหู้โดนมีดทำครัวหั่น
ซวนหยวนชิงอวิ๋นใบหน้าซีดเผือด อวัยวะภายในของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส
มู่เฉียนซีรีบหยิบเอายาวิเศษออกมาสองสามขวด นางกล่าว “ข้าให้เจ้ากินทั้งหมดนี่เลยดีหรือไม่ ?”
“ทั้งหมดรึ ?” ซวนหยวนชิงอวิ๋นตระหนกตกใจ
“ข้ารู้ว่ายาของข้าดี กินมากไปไม่มีผลข้างเคียง เจ้ารีบกินเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางจัดยา
มุมปากของซวนหยวนชิงอวิ๋นกระตุก แต่นั่นไม่สำคัญเลย… ยาเหล่านี้เป็นยาระดับสาม แม้นิสัยของเขาจะเย็นชา แต่การกลืนเม็ดยาระดับสามไปหลายสิบเม็ดในทันที ต้องใช้ความอดทนจากหัวใจอันแข็งแกร่ง
มู่เฉียนซีขยับนิ้ว เข็มยาหลายเข็มเข้าไปในบาดแผลใหญ่ในแต่ละจุดบนร่างกายซวนหยวนชิงอวิ๋น
มู่เฉียนซี “ในเมื่อเป็นคนป่วยก็กินยาซะดี ๆ หรือเจ้าจะต้องให้ข้าป้อน ? ตัวข้าไม่ขาดยาระดับสาม เจ้าอย่าได้ชักช้าในเวลาเช่นนี้”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวอะไรไม่ได้ ได้แต่กลืนยาลงคอไป ยาระดับสามมีราคาสูงลิบลิ่ว เปรียบเสมือนยาที่จับต้องได้ยากในอาณาจักรจื่อเยี่ย การกลืนกินยาครั้งนี้ของเขาเปรียบเสมือนการที่เขาได้กลืนเงินจากท้องพระคลังของอาณาจักรจื่อเยี่ยไปกว่าครึ่ง
ในตอนนั้นเอง มู่เฉียนซีสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแปลก ๆ รอบ ๆ ตัวเขา ทันใดนั้นโลงศพสีทองที่ลอยอยู่กลางอากาศพลันมีแสงสีทองสาดวาบออกมา ฉับพ