ซี
“ระวัง!” ซวนหยวนชิงอวิ๋นรีบดึงร่างของมู่เฉียนซีหลบคมกระบี่นั้น พลันร่างของทั้งสองล้มลงไปกับพื้น
— ตุบ! —
มู่เฉียนซีปลอดภัย ซวนหยวนชิงอวิ๋นกลับเป็นผู้ที่ถูกคมดาบนั้นแทน
นักฆ่าระดับจักรพรรดิยอดยุทธ์นั่นเลียปากด้วยท่าทีเย่อหยิ่งน่าหมั่นไส้ “หึ! หลบได้งั้นรึ ? ครานี้อย่าหวังเลยว่าจะหลบได้ง่าย ๆ”
แสงเย็นวาบกะพริบผ่านดวงตาของนักฆ่า กระบี่ในมือฟาดลงมาอีกครั้ง
ทันใดนั้นเอง อาถิงกำลังจะลงมือช่วยนาง ซวนหยวนชิงอวิ๋นกลับเร็วกว่า มือข้างซ้ายของเขาเคลื่อนไหว พลังก็เคลื่อนย้ายก้อนหินก้อนใหญ่นั้น
— ตูม! —
เกิดเสียงดังสนั่น ใต้ร่างของมู่เฉียนซีและซวนหยวนของอวิ๋น ปรากฏถ้ำขนาดใหญ่ขึ้น ทั้งสองร่วงหล่นลงไปในถ้ำนั้นอย่างควบคุมมิได้ทว่าหลบคมกระบี่ได้อีกครั้ง
เสี่ยวหงและอู๋ตี้รีบกระโดดตามลงไป ตะโกนถามอย่างตระหนกตกใจ “นายท่าน ไม่เป็นอะไรใช่ไหม ?”
“ตามพวกมันไป!” นักฆ่าผู้นั้นตะโกนเสียงกราดเกรี้ยว
มู่เฉียนซีและซวนหยวนชิงอวิ๋น ไม่รู้เลยว่าตนเองร่วงลงมานานแค่ไหนกว่าจะถึงก้นถ้ำ ในที่สุด ร่างของทั้งสองกระแทกลงก้นถ้ำอย่างรุนแรง มู่เฉียนซีขมวดคิ้วขึ้นด้วยความเจ็บปวดเหลือจะทน
เบื้องหน้าเต็มไปด้วยความมืด มู่เฉียนซีหยิบไข่มุกราตรีออกมาพลันมีเสียง ‘วิ๊ง’ ดังขึ้น เวลานี้เห็นได้ชัดเจนว่าบาดแผลของซวนหยวนชิงอวิ๋นฉีกเนื่องจากการที่ร่างของเขาตกลงมากระแทกพื้นถ้ำอย่างรุนแรง
มู่เฉียนซีหยิบยาลูกกลอนออกมายัดเข้าปากเขาท
