ั้งหมดไม่รีรอ
“กินเข้าไปหมดนี่เลย”
เมื่อเขารู้ว่ายาลูกกลอนที่ยัดเข้าปากเขาทั้งหมดเป็นยาห้ามโลหิตระดับสาม เขาก็เกือบจะสำลักออกมา ดูเหมือนว่าข่าวลือเรื่องที่นางฟุ่มเฟือยนั้นท่าจะเป็นเรื่องจริง
ยาระดับสามเช่นนี้ เอามากินทีเดียวได้รึ ?
นางพันแผลให้ซวนหยวนชิงอวิ๋นด้วยความรวดเร็ว “พอจะไหวหรือไม่ ? ต่อให้เราหนีลงมาตรงนี้ได้ ข้าว่าพวกมันคงไม่ปล่อยพวกเราไปง่าย ๆ แน่ ทางที่ดีเราควรหนีไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดแล้วค่อยหาทางออกกัน”
บาดแผลของซวนหยวนชิงอวิ๋นพันไว้เรียบร้อยแล้ว อีกทั้งกลืนยาคำโตของนางเข้าไป สีหน้าซวนหยวนชิงอวิ๋นในตอนนี้ดีขึ้นมาก เขาพยักหน้าตอบนาง “ข้าดีขึ้นมากแล้ว ข้าไหว”
“งั้นเราไปกันเถอะ”
มู่เฉียนซีสังเกตบริเวณรอบ ๆ ถ้ำก่อนจะพบว่ามีร่องรอยของการขุด ร่องรอยนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเป็นแน่แท้
มู่เฉียนซีกล่าว “อวิ๋นอ๋อง ท่านค้นพบสถานที่แห่งนี้จึงเปิดค่ายกลที่นี่ใช่หรือไม่ ? แล้วรู้หรือไม่ว่าที่นี่คือที่ไหน ?”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวตอบ “ข้าเพียงแค่เห็นว่าที่นี่มีก้อนหินแปลก ๆ เดาเอาว่าที่นี่ต้องเป็นที่ที่ไม่ธรรมดาเป็นแน่ สถานการณ์มันคับขัน ข้าก็เลยลองดู แต่ข้าไม่คิดว่าจะทำเราร่วงลงมาตรงนี้ได้ ส่วนที่เจ้าถามว่าที่นี่คือที่ไหน ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”
ทางด้านหน้ามืดสนิท เมื่อมองดูแล้วราวกับเป็นทางมืดยาวไม่มีที่สิ้นสุด
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “อวิ๋นอ๋อง ตอนแรกท่านมีโอกาสหนีไป เหตุใดถึงไม
