อาจารย์ใหญ่เวินยิ้ม กล่าวว่า “เจ้าหนูนั่นลงสนามไปแล้ว พวกเราเองก็เซ็ง ๆ เช่นนั้นมาหาอะไรทำฆ่าเวลากันสักหน่อยดีหรือไม่ ?”
“เป็นเช่นนี้ทุกปี ครั้งนี้ข้าจะต้องเอาชัยชนะกลับมาให้ได้ ข้าเดิมพันด้วยอาวุธวิญญาณระดับเจ็ดเลย”
“ส่วนข้า…”
สิ่งที่เรียกว่าฆ่าเวลา คือผู้เฒ่ากลุ่มหนึ่งมาเล่นพนันกัน ณ ที่ตรงนี้ พวกเขามองไปที่รองอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยอย่างพร้อมเพรียง “ไม่ทราบว่ารองอาจารย์ใหญ่ฉู่จะเข้าร่วมวงหรือไม่เข้าร่วม”
แม้พวกเขาจะรู้ว่าสำนักศึกษาเล็ก ๆ ในแคว้นจื่อเยี่ยอาจจะไม่มีของอะไรดี ๆ มาลงพนัน แต่เนื้อขาของยุง ก็ยังถือเป็นเนื้ออยู่ดี
สีหน้ารองอาจารย์ใหญ่ฉู่หม่นคล้ำเล็กน้อย แน่นอนว่าก่อนที่เขาจะมาที่นี่ ได้ทำการสืบข่าวมาแล้ว โชคดีที่เมื่อวานเขายืมของจากมู่เฉียนซีมา ไม่อย่างนั้นวันนี้คงต้องเสียหน้า
“ข้าขอลงพนันด้วยเม็ดยาวิเศษระดับแปดหนึ่งเม็ด พนันว่าสำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยของเราจะได้ชัยชนะในรอบแรก”
ตาเฒ่าเหล่านี้ สูดลมซี้ดเข้าปอดลึก ๆ ด้วยยาวิเศษระดับแปด นำเอามาพนันฝั่งสำนักศึกษาที่อ่อนแอที่สุด มิได้บ้าไปแล้วใช่ไหม ?!
แน่นอนว่าพวกเขายินดีจนแทบบ้า อย่างไรเสียพวกเขาก็หวังในเม็ดยาวิเศษระดับแปดนี้อย่างมาก มั่นใจเต็มสิบส่วนว่าจะได้มาเป็นของใส่ในกระเป๋าเสื้อคลุมของพวกเขา
ความจริงแล้ว รองอาจารย์ใหญ่เหงื่อตกเช่นกัน แม้ว่ามู่เฉียนซีจะบอกไว้แล้วว่า… ถึงแม้จะแพ้และเสียยาเม็ดนี้ไป น
