วนหลี่เทียนกลับไม่สู้ดีนัก ใต้หล้านี้มีสตรีมากเหลือคณานับที่รักเขา ทว่ามู่เฉียนซีผู้ที่รักเขาในแต่ก่อนกลับเปลี่ยนใจ มาบัดนี้เขาเองก็คว้านางเอาไว้ไม่ได้แล้ว
อิ๋นลี่ “เช่นนั้นข้าขอลา”
ในใจของมู่หรูอวิ๋นตอนนี้รู้สึกอิจฉาริษยามู่เฉียนซียิ่งนัก เป็นเพราะมู่เฉียนซี นางสามารถควบคุมอารมณ์ความรู้สึกของท่านพี่หลี่เทียนที่รักของนางได้ ทำให้ท่านพี่หลี่เทียนขวัญหนีดีฝ่อได้ถึงเพียงนี้ นางเป็นผู้ไร้ชื่อเสียง ต้องอยู่กับท่านพี่หลี่เทียนด้วยความกล้ำกลืนฝืนใจ แต่ตอนนี้กลับไม่ได้รับความรักจากเขาเลย
เหตุใดมู่เฉียนซีผู้เย่อหยิ่ง ยั่วยวนบุรุษไปทั่ว ถึงได้รับความสนใจจากท่านพี่หลี่เทียนมากมายเยี่ยงนี้ ?
มู่หรูอวิ๋นเดินเข้าไปใกล้ ๆ ซวนหยวนหลี่เทียนก่อนจะกล่าวว่า “ท่านพี่หลี่เทียน ยังมีหรูอวิ๋นอยู่ตรงนี้ทั้งคน หรูอวิ๋นให้คำมั่นสัญญาว่าจะรักท่านพี่หลี่เทียนตลอดไป”
“ไสหัวไป!”
ความโกรธของซวนหยวนหลี่เทียนทั้งหมดระเบิดออกมาอย่างมิอาจห้ามเอาไว้ได้ ไม่พูดเปล่า หลี่อ๋องผลักร่างของมู่หรูอวิ๋นอย่างแรง
— ตุบ! —
ร่างมู่หรูอวิ๋นล้มลงกับพื้น นางเงยมองซวนหยวนหลี่เทียน ตีใบหน้าน่าสงสาร ทว่าหลี่อ๋องกลับจ้องมองนางด้วยสายตาดุร้ายเคืองแค้น
“เจ้า! หากไม่มีเจ้า ข้ากับซีเอ๋อร์คงไม่เป็นเช่นนี้!”
สีหน้าของมู่หรูอวิ๋นซีดขาวราวกระดาษเมื่อได้ยินคนรักดุด่าออกมาอย่างไร้ปรานี
“ฮือ ๆ ๆ” นางร้องห่มร้องไห้เพื่อให้ซวนหยวนหลี่เทียนสงสาร ซว
