นหยวนหลี่เทียนที่จิตใจกำลังสับสนวุ่นวายไม่เหลือใจจะมาสนใจนางอีก เขาย่ำเท้าพรวดออกไปโดยไม่แยแสนางแม้แต่น้อย
ดวงตาของมู่หรูอวิ๋นมีน้ำตาเอ่อล้น นัยน์ตานางเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและความโกรธแค้น ท่านพี่หลี่เทียนสนใจแต่นางบ้ามู่เฉียนซีนั่น ทั้งอารมณ์และความรู้สึกของท่านพี่หลี่เทียนตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับนางมู่เฉียนซีหมดแล้วจริง ๆ มิเช่นนั้นเขาคงไม่เก็บเรื่องของนางมาคิดจนโกรธขึ้งได้ถึงเพียงนี้
ทันใดนั้น อิ๋นเจี้ยนกล่าวขึ้นอย่างไม่พอใจ “ท่านลุง มู่เฉียนซีนางเป็นจอมภูตพลังธาตุวารี มีเพียงนางเท่านั้นที่จะทำให้ข้าสามารถทะลวงพลังปรมาจารย์ภูตก่อนที่ข้าจะอายุสามสิบปีได้ ถึงตอนนั้นแล้ว คนในสำนักจะได้ยำเกรงท่านลุงบ้าง”
— เพี๊ยะ! —
อิ๋นลี่ตบหน้าหลานชายอย่างแรง “เจ้า! นับวันเจ้ายิ่งอวดดีมากขึ้น! กล้าดีอย่างไรไปหาเรื่องท่านผู้นำตระกูลมู่มู่เฉียนซี นางเป็นว่าที่พระชายาของเยี่ยอ๋อง หอหมอปีศาจรวมไปถึงตัวหมอปีศาจลึกลับผู้นั้นก็เป็นคนของนาง เจ้ากำลังหาเรื่องให้พวกเราทั้งหมดต้องตายอย่างไม่เหลือดี เจ้ายังไม่รู้ตัวอีกรึ ?”
เยี่ยอ๋องผู้นั้นน่ายำเกรงอย่างที่สุด เพียงเขาโบกมือเบา ๆ ก็สามารถกวาดล้างทำลายสำนักนิกายป้านซิงให้ย่อยยับได้ ทั้งยังมีหมอปีศาจลึกลับผู้นั้นอีก หากไปยั่วโมโหพวกเขาเหล่านั้น เกรงว่าสำนักจินติ่งของสำนักป้านซิงคงจะต้องพบจุดจบ
การละเมิดนักปรุงยาผู้อาวุโสเช่นนั้น ต่อให้เป็นเขา คนของสำนักจินติ่ง
