“พี่ใหญ่กำจัดศัตรูส่วนใหญ่ไปแล้ว พวกเราจึงไม่เป็นอะไร อีกอย่าง รองอาจารย์ใหญ่ระดมคนเพิ่มเติมมาจากสำนักศึกษา เขาจะไมให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นอีก…
คนที่ลงมือกับพวกเราเป็นคนของสำนักจินติ่ง แคว้นชิงกดดันพวกมัน พวกมันจึงลงมือทำเช่นนั้น แต่พวกมันส่งคนมาขอโทษเราแล้ว…
วันพรุ่งนี้หอหมอปีศาจก็จะเปิดอย่างเป็นทางการ ยาลูกกลอน โอสถหยูกยาต่าง ๆ รวมไปถึงสมุนไพรวิญญาณเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว มีท่านอาจารย์เผิงกับจวินโม่ซีดูแลอยู่ พี่ใหญ่วางใจได้” เยวี่ยเจ๋อรายงานสถานการณ์ทุกอย่างอย่างละเอียดยิบ
มู่เฉียนซีพยักหน้าพึงพอใจก่อนจะกล่าวว่า “มอบหมายหน้าที่ให้พวกเจ้าทำ ข้าวางใจ …อ้อ แล้วงานของสำนักศึกษาเป็นอย่างไรบ้างล่ะ ?”
เยวี่ยเจ๋อ “อีกสามวันจะดำเนินการ ตอนนี้พวกเขาต้องไปรวมตัวกันที่สำนักศึกษาแคว้นชิงก่อน”
“อืม”
“พี่ใหญ่ เราไปที่หอหมอปีศาจกันดีหรือไม่ ?”
“ก็ดีเหมือนกัน” กล่าวไปเช่นนั้น มู่เฉียนซีหันไปมองจิ่วเยี่ย นางยิ้มก่อนจะถามเขาว่า “จิ่วเยี่ย คืนนี้เจ้าจะพักที่ไหนรึ ?”
“ห้องเจ้า” จิ่วเยี่ยตอบง่าย ๆ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ มุมปากมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย ทว่าในเมื่อเขาตัดสินใจไปแล้ว นางมิอาจทำอะไรได้ ได้แต่หันไปเอ่ยปากถามเยวี่ยเจ๋อ “เยวี่ยเจ๋อ ห้องข้ากว้างพอหรือไม่ ?”
เยวี่ยเจ๋อพยักหน้า “ห้องพี่ใหญ่เป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดแล้ว แต่… แต่ว่าพี่ใหญ่คงจะไม่คิดให้…”
“พาจิ่วเยี่ยไปเถอะ ข้าจะไปตรวจดูความเรียบร้อยสักห
