นตัวเจ้ามาก”
“ฮือ ๆ ๆ พี่หรูเหยียน” มู่หรูอวิ๋นหันไปกอดพี่สาวพร้อมทำทีร้องไห้สะอึกสะอื้น
มู่เฉียนซีเบื่อจะสนใจ นางหันไปขบคิดเรื่องอื่นแทน
เวลานี้การเตรีมการสำหรับหอหมอปีศาจเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ข่าวแพร่สะพัดออกไปว่า ณ หอหมอปีศาจแห่งนี้มีนักปรุงยาอาวุโสมากความสามารถ ทั้งยังมีหมอปีศาจผู้ลึกลับบัญชาการด้วยตัวเอง แม้ที่นี่ยังมิได้เปิดขายโอสถอย่างเป็นทางการ ก็ได้รับความสนใจจากผู้คนในแคว้นชิงมากมาย
ผู้มีอำนาจในแคว้นชิงจำนวนไม่น้อยคอยแวะเข้ามาเยี่ยมเยียน แต่ทั้งหมดก็ถูกเยวี่ยเจ๋อจัดการขอให้ออกไปก่อน
“จวินโม่ซีกำลังหลอมยาอยู่หรือไม่ ? ข้าจะไปดูสักหน่อย” มู่เฉียนซีกล่าว
จวินโม่ซีเดินออกมาจากห้องปรุงยาพอดี เขายิ้ม กล่าวว่า “คนดีมักอายุสั้น ส่วนคนชั่วมักอายุยืนยาวพันปี ข้ารู้อยู่แล้วว่าคนหายนะนั่นทำอะไรเจ้าไม่ได้แน่ ยาลูกกลอนข้าหลอมเสร็จสมบูรณ์ เจ้ารีบเปิดหอหมอปีศาจให้ทั่วทั้งเซี่ยโจวได้แล้ว ข้าอยากลิ้มชิมรสของอร่อย ๆ ในเซี่ยโจวเต็มที”
มู่เฉียนซียิ้ม “ความฝันของเจ้าจะต้องเป็นจริงอย่างแน่นอน เอาล่ะ ข้าต้องขอตัวไปปรุงยาสักหน่อย ยาประจำตัวข้าถูกใช้ไปกับพวกสำนักจินติ่งจนหมดไม่มีเหลือ”
มู่เฉียนซีใจจดใจจ่ออยู่กับการปรุงยา แน่นอนว่าการเปิดหอหมอปีศาจในวันพรุ่งนี้ นางจะมอบหมายให้เป็นหน้าที่ของเยวี่ยเจ๋อและท่านอาจารย์เผิง
…
วันต่อมา
หอหมอปีศาจเปิดขายอย่างเป็นทางการ เพียงวันแรกก็ขายดิบขายดีอย่างน่าอัศ
