คำว่า ‘ชอบ’ นี้
“หึ!” ซวนหยวนหลี่เทียนทำเสียงฮึดฮัดในจมูกด้วยความคับแค้นใจ คนอย่างเขาถูกคนอย่างจวินโม่ซีเยาะเย้ย ดูถูกเหยียดหยาม ทั้งยังโดนไพร่อย่างเยวี่ยเจ๋อตักเตือนให้ต้องอับอายขายหน้า เขาพูดอะไรไม่ออก ได้แต่หันหลังเดินจากไปไม่พูดอะไรสักคำ
มู่เฉียนซีเปลี่ยนไปแล้ว เขารู้ดีว่าไม่ว่าจะทำเช่นไร นางก็ไม่มีวันหวนกลับมารักเขาได้อีก ทว่าทุกครั้งที่ได้เห็นนางอยู่กับบุรุษอื่น ในใจก็อดที่จะโกรธและหึงหวงนางไม่ได้ เมื่อก่อนสตรีผู้นี้ยังรักเขา หัวใจของนางมีแต่เขา ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้แต่งงานกับเขา แต่ตอนนี้มิได้เป็นเช่นนั้นแล้ว
ในตอนนั้นเอง ทันใดนั้นมีกลุ่มคนน่ากลัวกลุ่มหนึ่งพรวดพราดเขามา หนึ่งในนั้นกล่าวตะเบ็งเสียงอย่างบ้าระห่ำ
“พวกเจ้าไสหัวไปให้หมด! ประเดี๋ยวนายน้อยของข้าจะมาถึงที่นี่ ข้าไม่อยากให้พวกเจ้ามาอยู่ขัดหูขัดตานายน้อยของข้า”
.
