จิ่วเยี่ยต้องมิใช่ราชโอรสที่แท้จริงของซวนหยวนจือเป็นแน่ พลังอันแข็งแกร่งของเขานั้น มิเหมือนกับพลังของมนุษย์ในใต้หล้านี้
มู่เฉียนซีมองไปที่หลุมฝังศพนั่น นางก็พอจะเข้าใจอะไรบางอย่าง เกรงว่าซวนหยวนจิ่วเยี่ยจะไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้แล้ว
จิ่วเยี่ยก็แค่ยืมตัวตนของซวนหยวนจิ่วเยี่ยอยู่บนโลกใบนี้เท่านั้น มิน่าล่ะ… ทุกครั้งที่เจอเขา เขามักจะสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าอยู่ตลอด แต่ถึงอย่างไรนางก็เคยเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขาแล้ว
ซวนหยวนชิงอวิ๋นในเวลานี้ เมื่อได้ยินนางกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ ก็ตกใจไปเล็กน้อย
มู่เฉียนซีกล่าวใบหน้าเคร่งขรึม “อวิ๋นอ๋อง ในฐานะที่ท่านไม่เคยวางตัวเป็นศัตรูกับข้า ข้าจะบอกบางอย่างกับท่าน ไม่ว่าคนในสุสานจะตายด้วยเหตุอันใด ท่านก็อย่าคิดแก้แค้นจิ่วเยี่ยคนปัจจุบันเป็นอันขาด เพราะเขานั้นไม่เคยล่วงเกินท่าน”
“เรื่องนั้นข้ารู้อยู่แก่ใจ” ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวเบา ๆ จากนั้นมองดูเงาด้านหลังนาง ปากก็พึมพำ “ผู้นำตระกูลมู่ เจ้าในตอนนี้เปลี่ยนไปมากเช่นกัน”
…
หลังจากที่มู่เฉียนซีกลับมาถึงห้องพักที่ใหญ่โตมฬารในสำนักศึกษา ก็ได้ยินเสียงน้ำไหล เสียงลมหายใจที่คุ้นเคยอยู่ภายในห้อง
นางรู้ได้ทันทีว่าจิ่วเยี่ยกลับมาแล้ว ไม่นานนัก นางเห็นจิ่วเยี่ยออกมาในชุดคลุมอาบน้ำเรียบ ๆ ไม่ปักลวดลาย ใบหน้าของของเขากลับมาเป็นปกติแล้ว ช่างงดงามชวนหลงใหลยิ่งนัก
“จิ่วเยี่ย ร่างกายของเจ้าดีขึ้นบ้างหรือไม่ ?” มู่เฉียนซีกล่าวถ
