าพูดถึงคราก่อนอีกรึ ? หากเจ้ากล้าคิดทำเช่นนั้นกับข้าอีกละก็ ข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นตัวเม่นเลยคอยดู!”
“ข้าเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น”
มือของมู่เฉียนซีในตอนนี้ถูกเยี่ยอ๋องกุมไว้แน่น นางกล่าวอย่างกรุ่นโกรธ “หากข้าบอกว่าไม่ก็คือไม่ ต่อให้เจ้าจะเก่งกล้าเพียงใด หากข้าบ้าคลั่งขึ้นมา ข้าก็ไม่เกรงใจเจ้าเช่นกัน”
ดวงตาสีดำเข้มและดวงตาสีฟ้าเย็นชาคู่หนึ่งสบตากัน แววตาของทั้งสองแข็งกร้าวไม่มีใครยอมใคร ทันใดนั้น ใบหน้าเย็นชาอย่างยิ่งปรากฏขึ้นต่อหน้ามู่เฉียนซี
จิ่วเยี่ย “เช่นนั้นเจ้าก็ต้องชดใช้ให้ข้า”
ในตอนนั้นเอง มู่เฉียนซีรู้สึกว่าอำนาจของจิ่วเยี่ยเข้าเขมือบกลืนกินนางไปทีละนิด ริมฝีปากของเขาประกบติดกับริมฝีปากนุ่มของนาง ขณะที่นางกำลังจะลงมือแทงเข็มยาลงบนร่างของเขานั้น กลับโดนเขาคว้ามือเอาไว้ได้
จากนั้น ริมฝีปากของทั้งคู่แยกออกจากกัน สายตาก็สบกัน
มู่เฉียนซีคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะเห็นร่องรอยความปรารถนาอันเลวร้ายออกมาจากดวงฟ้า ๆ เย็นชาคู่นี้ นี่ไม่ใช่อารมณ์ความรู้สึกแบบที่บุรุษอย่างจิ่วเยี่ยควรมี
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงอันเบา “มู่เฉียนซี ร่างกายข้าผิดปกติ อาการรุนแรงมาก”
มู่เฉียนซีพยักหน้า กล่าวไปว่า “อืม ข้าก็รู้สึกได้ อาการของเจ้ารุนแรงอย่างแท้จริง”
อาการผิดปกติของเขารุนแรงจริง ๆ มิเช่นนั้นแล้วเขาคงไม่ทำเรื่องเช่นนี้กับนางซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นแน่
ภายในร่างกายของเขานั้น มีอันตรายใหญ่หลวงแฝงเร้น ส่งผลกระ
