างโหดเหี้ยม แม้นางไม่ฆ่าข้า ข้าก็จะไม่เปิดโปงนาง จะไม่ทรยศนาง!”
โอวหยางจูเศร้าโศกสิ้นหวังอย่างยิ่ง ในที่สุดเขาตัดสินใจกวัดแกว่งดาบเชือดคอฆ่าตัวตาย สุดท้าย… ทั่วทั้งตระกูลโอวหยางไม่มีเหลือแม้แต่ชีวิตเดียว
……
วันรุ่งขึ้น มู่เฉียนซีเมื่อได้รับข่าวนี้พลันนิ่งอึ้งตะลึงลาน กล่าวว่า “ตระกูลโอวหยางถูกทําลายแล้ว นี่มันเรื่องอะไรกัน ?”
“คือ…” มู่เอ๋อร์รายงาน “ท่านผู้นำ ท่านคิดว่าองค์ชายเยี่ยเป็นคนทําหรือไม่ ?”
มู่เฉียนซีส่ายหัว กล่าวว่า “ไม่น่าใช่ หากเป็นจิ่วเยี่ยทำ ตระกูลโอวหยางทั้งหมดคงกลายเป็นกระดูกขาว ไม่ใช่ถูกเผา”
…
“ใคร ? ใครกันที่ทําลายตระกูลโอวหยาง ?” ซวนหยวนจือกล่าวอย่างกรุ่นโกรธ
ซวนหยวนหลี่ซาง “เสด็จพ่อ เมื่อวานมู่เฉียนซีบอกให้ท่านฆ่าโอวหยางจื่อ ดูเหมือนว่าพวกเขายังคงไม่ยินยอม ดังนั้น…”
“เจ้าสารเลวมู่เฉียนซี ตระกูลมู่ของพวกมันบังอาจยิ่งนัก พวกเขาคิดว่าจะจัดการอย่างไรกับตระกูลโอวหยางก็ได้เช่นนั้นหรือ ? ฝันไปเถอะ…”
ไม่นานก็มีข่าวว่าตระกูลโอวหยางถูกทําลายโดยตระกูลมู่ ลือกันว่าตระกูลมู่กําลังบ้าคลั่ง บุกทำลายกองกําลังศัตรู ทําให้วงศ์ตระกูลใหญ่ในแคว้นจื่อเยี่ยตกอยู่ในอันตราย ถึงแม้จะเป็นเพียงข่าวลือที่ไม่มีหลักฐาน กลับส่งผลกระทบต่อธุรกิจของตระกูลมู่อย่างหนัก
“พี่ใหญ่!” เยวี่ยเจ๋อมาหามู่เฉียนซีเพื่อหารือเกี่ยวกับแผนรับมือ ผลกระทบจากการวิพากษ์วิจารณ์ส่งผลกระทบมากขึ้นเรื่อย ๆ
มู่เฉียนซี
