ชายวัยกลางคนที่สวมชุดคลุมสีทองลวดลายมังกรมาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาด้วยพลังลมปราณมหาศาล ซวนหยวนหลี่ซางไม่รอช้า รีบคุกเข่าลง กล่าวขึ้นทันที “ถวายบังคมเสด็จพ่อ”
โอวหยางจื่อจ้องตาถลน กล่าวด้วยความประหลาดใจ “ฝ่า… ฝ่าบาท…” เขาคิดไม่ถึงว่าฮ่องเต้จะบรรลุเลยขั้นจักรพรรดิยอดยุทธ์ไปแล้ว เช่นนี้เปรียบได้กับเขาได้หลอกคนไปทั้งใต้หล้า
ซวนหยวนจือผู้บรรลุระดับขั้นจักรพรรดิยอดยุทธ์นั้น เวลานี้มั่นใจอย่างแรงกล้า เขาเหลือบมองมู่เฉียนซี มู่อวู่ซวง และโอวหยางจูก่อนจะกล่าวว่า “โอวหยางจู อวู่ซวง ซีเอ๋อร์ พวกเจ้ามาก่อความวุ่นวายถึงในพระราชวังไท่จี๋ของข้า ไม่ทราบว่ามีเหตุอันใดหรือ ?”
โอวหยางจูชิงพูดขึ้น “ฝ่าบาท ช่วยข้าด้วย พระองค์ต้องช่วยข้าและบุตรชายข้า มู่อวู่ซวงกับมู่เฉียนซีจะฆ่าพวกเรา อ๊าก ฮือออ” โอวหยางจูร้องไห้เสียงโหยหวน ดูแล้วน่าหมั่นไส้ ไม่น่าสงสารแม้แต่น้อย ตอนนี้ฮ่องเต้บรรลุระดับจักรพรรดิยอดยุทธ์ไปแล้ว เช่นนั้นก็ถึงเวลาที่จะต้องลงมือกับตระกูลมู่ เขาแค่ต้องช่วยโอวหยางจูเพียงเล็กน้อยเท่านั้น หากตอนนี้มู่อวู่ซวงคิดจะฆ่าเขา
ฝันไปเถอะ!
เป็นดั่งที่คาดคิดเอาไว้ เขาฟังคำร้องของผู้นำตระกูลโอวหยางเป็นที่เรียบร้อย
ซวนหยวนจือกล่าว ใบหน้าแสดงอารมณ์โกรธ “มู่อวู่ซวง มู่เฉียนซี พวกเจ้าจะไม่เห็นแก่กฎหมายบ้านเมืองไปหน่อยกระมัง ถึงกับต้องการสังหารขุนนางชั้นผู้ใหญ่คนสำคัญแห่งแคว้น” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา “ฝ่า
