ไปเยี่ยมที่เรือนอวู่โยว นางยิ้ม กล่าวถามขึ้นว่า “ท่านอาเล็กอาการเป็นอย่างไรบ้าง ดีขึ้นบ้างหรือไม่เจ้าคะ ?”
“ซีเอ๋อร์อุตส่าห์หาสมุนไพรวิญญาณระดับเก้ามาช่วยชีวิตข้าเอาไว้ ข้าจะทำให้ความพยายามของซีเอ๋อร์สูญเปล่าไปได้อย่างไรเล่า” มู่อวู่ซวงกล่าว แย้มรอยยิ้มอ่อนโยนให้หลานสาวตรงหน้า
“การที่ได้สมุนไพรวิญญาณนี้มา มันก็มิใช่เรื่องยากอะไรเลยท่านอาเล็ก ข้าเพียงแค่ทำไก่ทอด มันทอด ขนมปัง และเนื้ออร่อย ๆ ให้นักกินได้กิน เขาก็พอใจมากแล้ว”
“ข้ายังไม่เคยได้กินฝีมือซีเอ๋อร์บ้างเลย”
“เช่นนั้นคราหน้า ข้าจะทำเพิ่มสองสำรับ”
มู่อวู่ซวงพยักหน้า ใบหน้ายังคงเปื้อนยิ้ม “อืม”
“ซีเอ๋อร์ วันนี้เจ้ายุ่งหรือไม่ ?” มู่อวู่ซวงกล่าวถาม
“ขอเพียงแค่สุขภาพของท่านอาเล็กกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมในเร็ววัน ข้าก็ไม่มีเรื่องยุ่งอันใด”
“ในเมื่อซีเอ๋อร์ว่างก็ไปจวนตระกูลโอวหยางกับอาสักหน่อยเป็นไร ?” ใบหน้าขาวราวหยกขาวของมู่อวู่ซวง ฉายแววจิตสังหารเล็กน้อย
“ท่านอาเล็ก ข้าว่าท่านอาพักฟื้นอีกสักสองวันก่อน แล้วเราค่อยไปดีไหม ?”
“ไม่จำเป็นหรอกซีเอ๋อร์ ตอนนี้ข้าแข็งแรงดีแล้ว คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าคนตระกูลโอวหยางจะกล้าสมรู้ร่วมคิดกับสำนักจี๋หั่วเพื่อทำร้ายซีเอ๋อร์ ข้าไม่มีวันปล่อยพวกมันไปแน่นอน”
มู่เฉียนซีพยักหน้า กล่าวอย่างแข็งขัน “ได้เลยท่านอาเล็ก! ในเมื่อสำนักจี๋หั่วถูกจิ่วเยี่ยทำลายจนสิ้นซากแล้ว เช่นนั้นต่อไปก็เป็นคราของตระกูลโอวหยางบ้า