น่าเกลียด กล่าวขึ้น “นายท่าน นายท่านแก้แค้นวิธีนี้ได้ที่ไหนกันล่ะ ทำเช่นนี้มันง่ายเกินไป เรื่องที่เขาทำในวันนี้มันทำให้ข้าโกรธมาก ข้าคิดว่าต่อไปพวกเราต้องเอาชนะเขาได้แน่ เขาเรียกว่าอะไรนะ…”
ใบหน้ามู่เฉียนซีหม่นคล้ำ “เจ้าเป็นแค่ลูกแมวตัวเล็ก ๆ ในหัวเจ้าคิดแก้แค้นกับคนอื่นเป็นด้วยรึ ?”
ทันใดนั้นเสี่ยวหงกล่าวขึ้น “นายท่าน จริง ๆ แล้วนายท่านจิ่วเยี่ยเขาไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย เขาเพียงแค่ใช้เข็มยาของนายท่านไม่เป็นต่างหากเล่า! นายท่านก็คิดเสียว่าเขานวดให้นายท่านก็ได้นี่ อย่าไปถือโทษโกรธเขาเลย”
ประกายแสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี นางกล่าว “เสี่ยวหง เจ้านี่เห็นดีเห็นงามกับเขาไปหมดเลยนะ จิ่วเยี่ยซื้อตัวเจ้าแล้วรึ ?”
เสี่ยวหง “นายท่าน เปล่าสักหน่อย หัวใจของข้าภักดีต่อนายท่านผู้เดียวอย่างแน่นอน”
เวลาเดียวกันนั้น จิ่วเยี่ยยังอยู่ที่จวนตระกูลมู่ เขายังไม่ได้กลับไป บุรุษรูปงามในชุดสีเขียวตามเขามา กล่าวขึ้นว่า…
“เยี่ย ที่คำสาประเบิดออกเช่นนั้นแต่เจ้ากลับไม่ได้ส่งทุกคนไปลงนรก เป็นเพราะสตรีงดงามผู้นั้นรึ ? เจ้าสนใจนางเป็นพิเศษรึ ?”
น้ำเสียงเย็นชาดังออกมาจากปากจิ่วเยี่ย “จื่อโยว เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว”
.
