ทันใดนั้นมู่เฉียนซีที่ถูกจิ่วเยี่ยรุกจูบอย่างรุนแรงก็ได้สติกลับคืนมา เข็มยาในมือนางไม่กี่เข็มท้ายที่สุดก็ทิ่มแทงเข้าไปตรงสะโพกของจิ่วเยี่ย
มู่เฉียนซีบ่นพึมพำในใจ ‘ถ้าเจ้าก้อนน้ำแข็งจิ่วเยี่ยรู้สึกตัวขึ้นมา หวังว่าเขาจะไม่ถือสากับเรื่องนี้นะ แม้การฝังเข็มในบริเวณนั้นจะเป็นเรื่องปกติในยุคปัจจุบัน แต่เยี่ยอ๋องผู้สูงศักดิ์กลับถูกเข็มทิ่มแทงบริเวณนั้น เขาจะต้องอยากฆ่าคนแน่นอน’
มุมปากมู่อีและจวินโม่ซีกระตุกอย่างแรง จิตใจพลันว้าวุ่นบ้าคลั่ง ท่านผู้นำสมแล้วที่เป็นถึงผู้นำตระกูลมู่ ในตอนที่นางถูกจูบ กลับยังสามารถแบ่งสมาธิในการฉีดยาให้เยี่ยอ๋องได้ อีกทั้งยังฉีดบริเวณ…
สําหรับเรื่องที่มู่เฉียนซีก่อขึ้น ตอนนี้จิ่วเยี่ยมิได้ใส่ใจ หากแต่ยาของมู่เฉียนซีกลับทําให้เขารู้สึกกังวลอย่างหาที่เปรียบมิได้ ฤทธิ์ของยากัดกินอย่างรุนแรงราวกับสัตว์ป่าไม่รู้จักพอ เมื่อจิ่วเยี่ยกำลังจะล้มลงไป ทันใดนั้นเสียงที่ไม่ถูกกาลเทศะก็ดังขึ้นมา “นายท่าน คําสาประเบิดออกมาก่อนแล้ว ท่านไม่เป็นไรใช่หรือ…”
พ่อบ้านไป๋เบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพสุดหวานวาบหวามเช่นนั้น เขาตัวแข็งทื่อ อยากทำตัวให้หายไปจากตรงนั้นเสียให้รู้แล้วรู้รอด! เมื่อริมฝีปากของจิ่วเยี่ยผละออกจากริมฝีปากมู่เฉียนซี เสียงพูดถูกส่งออกมาคำหนึ่ง เสียงที่ทำให้จิตวิญญาณของผู้ฟังแทบถูกแช่แข็ง
“ไสหัวไป”
— ปัง! —
สังขารแก่ชราของพ่อบ้านไป๋ ถูกพลังของเยี่ยอ๋องตบปลิวลอยไป ก
