เสียงที่เย็นยะเยือกดังก้องออกมาในทันใด
“เจ้าสัตว์ผีต่ำช้า กล้าดีอย่างไรมาทำร้ายหลานสาวของมู่อวู่ซวงผู้นี้!” ดวงตาสีม่วงเงินคู่นั้นของมู่อวู่ซวง นำพามาซึ่งบรรยากาศเย็นยะเยือกราวกับว่าจะเปลี่ยนให้สถานที่แห่งนี้เป็นนรกภูมิ
“ท่านอาเล็ก!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างตระหนกตกใจ
นางเป็นคนใช้ยาบังคับให้ท่านอาแกล้งตาย ทว่าท่านอากลับสามารถระงับยานั้นได้และฟื้นขึ้นมาเช่นนี้
“พลังนี้… ใช่แล้วพลังนี้… เป็นเจ้า! ฮ่า ๆ ๆ ขอเพียงแค่ข้าได้กินเจ้าเท่านั้น ข้าก็จะทรงพลังยิ่ง! พลังของข้าจะแข็งแกร่ง จะไม่มีใครเทียบข้าได้อีกแล้ว ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”
สัตว์ประหลาดหยุดการโจมตีมู่เฉียนซีก่อนจะหันไปสนใจมู่อวู่ซวงแทน มันจ้องมู่อวู่ซวงอย่างละโมบ
จี๋ซ่านเบิกตากว้าง กล่าวว่า “อ๊า! นายท่าน พลังที่นายท่านรับรู้ได้นั้นมิใช่ซวนหยวนจิ่วเยี่ยหรอกหรือ แต่เป็นมู่อวู่ซวงผู้นี้หรอกรึ ? เป็นไปได้อย่างไร ?!”
“ใช่มันผู้นี้ มันผู้นี้แหละที่ข้ารู้สึกไม่ผิดแน่!”
สัตว์ประหลาดตนนี้มองมู่อวู่ซวง น้ำลายไหลย้อยมุมปากลงมา ช่างน่าขยะแขยงอย่างยิ่ง กล่าวจบมันก็พุ่งตรงเข้าหามู่อวู่ซวงทันที
— ตูม! —
พลังที่น่ากลัวแผ่ออกมาจากร่างของมู่อวู่ซวง พุ่งเข้าหาสัตว์ประหลาดนั่นทันที มันหลบหนีได้ จากนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างลำพองตน
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ผนึกของเจ้าถูกแก้ได้เพียงครึ่ง พลังของเจ้ายังอ่อนแอนัก ขาทั้งสองของเจ้ายิ่งไร้ประโยชน์ แล้วเยี่ยงนี้มันจะเป็นคู่ต่อสู้ของข
