่พอเอง ถูกรบกวนเพียงเล็กน้อยก็หลอมยาล้มเหลว แล้วยังจะโทษคนอื่นอีกหรือ ?”
“เจ้าเป็นใคร ? มีคุณสมบัติอันใดจึงกล้ามาพูดกับข้าเช่นนี้ ?”
จวินโม่ซีก้าวเดินเข้าไปอย่างช้า ๆ กล่าวว่า “ข้าเป็นใครน่ะรึ ? เหมือนพวกเจ้าจะเรียกข้าว่าราชาโอสถนะ”
“ฮ่า ๆ ๆ! เจ้าน่ะรึเป็นราชาโอสถ ?” จิ่งเหลียงฮุยกล่าวเสียงดูแคลน หัวเราะขบขันแทบหายใจไม่ทัน
“เจ้าไปหลอกผีเถอะ! ข้าได้ยินมาว่าท่านราชาโอสถเป็นนักปรุงยาระดับสูง เขาแข็งแกร่งกว่าหัวหน้าสํานักของข้าเสียอีก เจ้าเด็กหัวล้านอย่างเจ้าน่ะรึ จะเป็นนักปรุงยาระดับสูง ?”
“น่าเบื่อ! ในเมื่อวันนี้เดิมทีตั้งใจมาทําลายงานประชุม เช่นนั้นมิเกรงใจแล้ว มีอะไรให้ทําบ้างหรือไม่ ?” จวินโม่ซียกมือขึ้น ฉับพลันทันใดเตาปรุงยาปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
เขาใช้พลังวิญญาณอัคคีอย่างเกียจคร้าน ทันใดนั้นทั่วทั้งเรือก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที
ปรมาจารย์เผิงผู้หยิ่งยโสที่อยู่ด้านข้างพลันกระโดดเด้งตัวขึ้นมา “อะไรกัน ? จอมภูตผู้มีคุณสมบัติพลังอัคคี จอมภูตธาตุอัคคี”
การกระทําของจวินโม่ซีแคล่วคล่องว่องไวยิ่งนัก จับโน่นผสมนี่ใส่ลงไปในสมุนไพรวิญญาณราวผู้เชี่ยวชาญ ไม่นานนัก ยาระดับห้าก็ถูกจวินโม่ซีหลอมขึ้นตามใจชอบ
“นั่นยาระดับห้า! ข้าได้เห็นยาระดับห้าแล้ว เขาคือราชาโอสถจริง ๆ!”
“เป็นไปได้อย่างไร ?” จิ่งเหลียงฮุยกล่าวเสียงแหลม เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตาเห็นเลย
เวลานี้ปรมาจารย์เผิงกระโดดออกมา กล่าวว่า “ราช