่เพียงต้องการที่จะอยู่กับนาง จิ่วเยี่ยจึงลงมาแช่ด้วยกัน
“อันที่จริงแล้วไม่จําเป็นต้องมาอยู่กับข้าในน้ำก็ได้ น้ำในสระน้ำนี้เย็นเกินไป เจ้ากลับไปรอข้าข้างบนเถอะ”
การอาบน้ำกับเยี่ยอ๋องผู้นี้ ช่างเป็นการทดสอบหัวใจของนางเสียจริง! มู่เฉียนซีหัวใจเต้นรัว เห็นแผ่นอก เห็นแผ่นหลัง ใบหน้างาม ผมงามของเขา ใจของนางชักจะรับไม่ไหว สมาธิหดหายแทบลืมความเย็นของน้ำ
จิ่วเยี่ยไม่สนใจ กลับเอนตัวพิงริมฝั่งท่าทีสงบ เขาหลับตาลงเบา ๆ เพื่อปิดกั้นคําพูดของมู่เฉียนซี ทว่าท่าทางเอนกายพิงหลับตาของเขา ช่างมีเสน่ห์เหลือร้าย
มู่เฉียนซีหลับตาลงบ้างเพื่อปิดกั้นรูปร่างบุรุษตรงหน้า สูดหายใจเข้าลึก ๆ สงบสติอารมณ์ อย่างไรเสียมันก็ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น
นางทนไหว…
เวลาครึ่งชั่วยามก็ได้ผ่านพ้น เพราะมีคนพิเศษทำให้ใจเต้นอยู่ข้าง ๆ มู่เฉียนซีรู้สึกว่ามันยาวกว่าคืนหนึ่งเสียอีก
ในที่สุดพิษที่เหลืออยู่ในร่างกายก็ถูกชำระล้างจนสะอาดสะอ้าน มู่เฉียนซีรู้สึกสบายไปทั้งกายใจ นางกล่าวกับจิ่วเยี่ย
“จิ่วเยี่ย ข้าเสร็จแล้ว เจ้าจะออกไปก่อนหรือข้าก่อน ?”
— ฟึ่บ! —
เสียงหนึ่งดังขึ้น จิ่วเยี่ยยืนอยู่บนพื้นผิวสระน้ำพุเย็นราวกับอยู่บนพื้นราบ เขาค่อย ๆ เดินขึ้นฝั่งไปอย่างนุ่มนวล ด้วยเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบ ขาเรียวยาว กล้ามเนื้อหน้าท้องที่ชัดเจน ผิวขาวราวสตรี ทุกอย่างของเขาลงตัวล้วนเป็นที่น่าโปรดปราน
เขาหยิบเสื้อคลุมสีดําของตนเองออกมาจากช่