— แควก! —
นางฉีกเสื้อผ้าอาภรณ์บนเรือนร่างของตัวเองออกจนหมด เริ่มล่าเหยื่อราวหมาป่าหิวกระหายเหยื่อ
ณ สถานที่แห่งนี้ มีผู้ที่มีชื่อเสียงในแคว้นจื่อเยี่ยอยู่ไม่น้อย โอวหยางเหว่ยกล้าหาญมากที่กระทำเรื่องน่าอับอาย นางไม่เพียงแต่ทำลายความบริสุทธิ์ของตัวเอง ทว่ากำลังทำให้ตระกูลโอวหยางเสื่อมเสียเกียรติไปด้วย
โอวหยางจื่อเกิดโทสะ กล่าวขึ้นอย่างโกรธ ๆ
“โอวหยางเหว่ย เจ้าเป็นบ้าอะไรของเจ้า ?! …เจ้าสงบสติอารมณ์หน่อยได้หรือไม่ ?! นี่มันเกินไป หยุดทำเรื่องอับอายขายหน้าเช่นนี้เร็ว!”
ใครจะคิดว่าแม้แต่โอวหยางจื่อเอง นางยังจะพุ่งพรวดเข้าใส่ โอวหยางจื่อใบหน้าถอดสีเร่งให้ข้ารับใช้รีบจับตัวนางและพากลับจวน
การประลองจัดอันดับผู้อัจฉริยะเป็นไปได้ด้วยดี แต่ใครเล่าจะคิดว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น โอวหยางเหว่ยวิ่งแก้เสื้อผ้าอาภรณ์เหลือเพียงร่างเปล่าเปลือยเที่ยวไล่บุรุษ ทำให้ผู้คนตะลึงพรึงเพริดกันไปหมด
ถึงอย่างไร การประลองยังคงต้องดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง อัจฉริยะห้าอับดับแรกจะต้องถูกเลือกในวันนี้
โอวหยางจื่อหดหู่อย่างมาก เรื่องที่เกิดขึ้นกับโอวหยางเหว่ยมันเกินไป ใจเขานึกฉงนสงสัย รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง จากนั้นได้เจอกับเยวี่ยเจ๋อ ตระกูลโอวหยางไม่เพียงแต่พ่ายแพ้อย่างอนาถ ทว่ายังโดนขัดขาซ้ำอีก
โอวหยางจื่อกล่าวใบหน้าเขียวคล้ำเพราะความโกรธ “เยวี่ยเจ๋อ เจ้าช่างเล่นสกปรก ใช้วิธีที่โหดร้ายเช่นนี้ได้ลงคอ!”
เยวี่ยเจ
