กเจ้ามารบกวนการนอนของข้า ข้าไม่ยอมอภัยให้ง่าย ๆ แน่ พวกเจ้าทั้งหมดต้องตาย!”
ขณะที่เปลวไฟอันน่าสยดสยองพุ่งออกมา เงาร่างสีขาวพลันสว่างวาบในทันใด
“เจ้าบ้า! คิดจะฆ่านายท่านของข้าเช่นนั้นรึ ? ฝันไปเถอะ!”
“ใต้หล้านี้อู๋ตี้อยู่ยงคงกระพันเพียงผู้เดียว ผู้ใดคิดการหยาบช้าหมายจะทำร้ายนายท่านของข้า มันผู้นั้นไม่รอด!” อู๋ตี้ม้วนตัวราวกระสุนปืนใหญ่ พุ่งร่างเข้าไปปะทะกับเปลวไฟไม่กลัวเกรง
มู่อีกล่าว ใบหน้าตระหนกตกตื่น “ท่านผู้นำตระกูลมู่ สัตว์พันธสัญญาของท่านดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่สัตว์วิญญาณระดับเจ็ด แต่ข้ารู้สึกว่าสัตว์อัคคีนั่นดูจะน่ากลัวกว่า ท่านผู้นำแน่ใจหรือว่ามันจะรับมือกับสัตว์อัคคีนั่นได้ ?”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบ ใบหน้านิ่วคิ้วขมวดมุ่น “อู๋ตี้กลัวความตายมาก หากไม่มั่นใจจริงมันจะไม่ทำเรื่องเช่นนี้เด็ดขาด” แม้ว่าอู๋ตี้จะอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าแต่ดูเหมือนว่ามันจะมีพลังแปลก ๆ บางอย่างอยู่ ทุกครั้งที่สัตว์อัคคีพยายามจะทำร้ายมัน มันก็หลีกหลบได้ราวกับง่ายดายมาก
“หลีกไปเจ้าแมวสวะ!” ดูเหมือนว่าโทสะของสัตว์อัคคีไม่ลดน้อยลงเลย กลับทวีคูณมากขึ้นเรื่อย ๆแมวน้อยอู๋ตี้ร้องโหยหวน “นายท่านรีบหนีไปเมี้ยว! เจ้าบ้านี่มันแข็งแกร่งเกินไป ข้ามิอาจต้านไว้ได้อีกแล้ว นายท่านรีบให้คนมาช่วยเร็วเข้า ไปตามบุรุษชุดดำที่น่ากลัวผู้นั้น มีเพียงเขาเท่านั้นที่จะรับมือกับเจ้าตัวร้อนนี่ได้”“คิดจะหนีรึ ? โง่นัก ไม่มีทางให้หนีแน่เจ้า
