— ตูม! —
— เปรี้ยง! —
มีเสียงดังออกมาจากห้องส่วนตัวของซวนหยวนหลี่ซาง สองพ่อลูกจากที่ไม่ยินดียินร้าย ตอนนี้โมโหจนไม่รู้จะยับยั้งอย่างไรดีแล้ว ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา คุณชายน้อยผู้นี้กล้ามาก ทำให้องค์รัชทายาทโกรธจนแทบบ้าได้
จิ่วเยี่ย… เขามองเห็นสตรีที่ใช้วิธีการสกปรกอยู่ตรงหน้า ดวงตาฉายแววหัวเราะเยาะเย็นชา
“สองร้อยแปดสิบล้าน!” ซวนหยวนหลี่ซางกัดฟันแข่งราคา
ทว่ามู่เฉียนซีกลับกล่าวอย่างเกียจคร้าน “ตัวข้าเพิ่มอีกหนึ่งตำลึง”
“เจ้า บังอาจอวดดีนัก!” ซวนหยวนหลี่ซางตะโกนไปทางห้องส่วนตัวที่มู่เฉียนซีอยู่โดยไม่คำนึงถึงภาพลักษณ์
ภายในห้อง มู่เชียนซียิ้มมุมปาก กล่าวสบาย ๆ “การประมูลครานี้เดิมทีก็เป็นราคาที่สูง ข้าจะเสนอราคาอย่างไรก็ได้เจ้ายุ่งอะไรด้วย ? ที่นี่ไม่ใช่พระราชวังแต่เป็นบ้านประมูลอันดับหนึ่ง จงอย่าเห่าเหมือนสุนัขป่า!”
“ผู้ดูแลการประมูล!” ซวนหยวนหลี่ซางกดดันไฉ่ซวน
ไฉ่ซวนยิ้มอย่างมีเสน่ห์ กล่าวว่า “องค์รัชทายาท ท่านอย่าทําให้ข้าลําบากใจเลย คุณชายน้อยไม่ได้ฝ่าฝืนกฎของโรงประมูล”
คุณชายน้อยเป็นคนลึกลับหาตัวจับยาก องค์รัชทายาทแห่งแคว้นเล็ก ๆ อย่างซวนหยวนหลี่ซางจะทำอะไรได้ ? ทุกคนเริ่มสงสัยในตัวตนของมู่เฉียนซีมากขึ้น พวกเขาไม่คิดว่าแม้แต่บ้านประมูลอันดับหนึ่งก็ยืนอยู่ข้างคุณชายน้อยคนนั้น
สีหน้าของซวนหยวนจือแน่วแน่ หันไปกล่าวกับซวนหยวนหลี่ซาง “ไปต่อ!”
“สองร้อยเก้าสิบล้าน!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ส
