องร้อยเก้าสิบล้าน กับอีกหนึ่งตำลึง หากองค์รัชทายาทเพิ่มราคาอีก ข้าก็คงต้องยอมแพ้แล้ว”
“สามร้อยล้าน!” ซวนหยวนหลี่ซางตะโกนด้วยเสียงอันดัง
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “องค์รัชทายาทสมแล้วที่เป็นคนในราชวงศ์ ช่างกล้าหาญจริง ๆ แท้ที่จริงข้าแค่มาเล่น ๆ กับท่าน ไม่ได้มีเงินมากพอที่จะจ่ายตั้งแต่แรก”
“อ๊ากกกก เจ้ามันพวกชั่วช้าน่าขยะแขยง!” ซวนหยวนหลี่ซางบ้าคลั่งอย่างหาที่เปรียบมิได้
ไฉ่ซวนประกาศ “สามร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง… สามร้อยล้านครั้งที่สอง… สามร้อยล้านครั้งที่สาม!”
“ปิดการประมูล เอาล่ะ ทางบ้านประมูลอันดับหนึ่งตกลงซื้อขายแล้ว เม็ดยาจักรพรรดิหวงหลัวตานระดับเจ็ด เป็นขององค์รัชทายาท”
ดวงตามู่เชียนซีส่องประกายเย็นยะเยือก “เหอะ! การกลืนมันเข้าไป ท้ายสุดพวกเจ้าก็ต้องคายมันออกมา แต่นั่นยังไม่พอ กล้าดีอย่างไรมาวางแผนคิดร้ายต่อข้า มันจะต้องสํานึกผิด!”
ราคาสามร้อยล้าน เป็นเพราะนางส่งคนเข้าไปจึงรู้ว่าราชวงศ์ซวนหยวนขีดเส้นตายไว้ที่เท่าไหร่
พ่อบ้านไป๋กล่าว “คุณชายมู่ เงินสามร้อยล้านมีอยู่ในตั๋วเงินของท่านแล้ว ทั่วทั้งแคว้นเซี่ยโจว ท่านสามารถเอาออกมาใช้ได้ตามใจปรารถนา”
“มิใช่ว่าต้องจ่ายค่าธรรมเนียมรึ ?” มู่เฉียนซีถาม
พ่อบ้านไป๋ “ท่านเป็นเพื่อนที่ดีของนายน้อย นายน้อยบอกว่าในอนาคตคุณชายมู่จะส่งของมาไม่จําเป็นต้องใช้ค่าธรรมเนียมใด ๆ”
ซวนหยวนจือชดใช้ค่าเสียหายโดยใช้บุตรชายและเหมืองวิญญาณ ทว่าสิ่งที่มู่เฉียนซี
