ซวนหยวนหลี่เทียนไม่รู้ว่าตนเองรู้สึกอย่างไรกับมู่เฉียนซี แต่เมื่อเขาคิดถึงเรื่องที่นางจะต้องไปแต่งกับคนอื่น เขาก็โกรธแทบคลั่ง!
สำหรับซวนหยวนจือ มิใช่เขาไม่รักหลี่อ๋องโอรสชาย แต่ว่าเรื่องตอนนี้ใกล้จะจบแล้ว นี่เป็นแผนการสมบูรณ์แบบที่สุดที่จะทำให้ตระกูลมู่ถึงกาลพินาศ แล้วเขาจะยอมให้โอรสชายของตนเองมาทำมันพังได้อย่างไร ? ซวนหยวนจือกล่าววาจาเย็นชา “หุบปากเสีย ที่นี่ไม่มีที่ให้เจ้าพูด!”
“ฝ่าบาท ข้า…” ในตอนนี้เอง เยวี่ยเจ๋อก้าวออกมา เขาไม่ต้องการให้พี่ใหญ่ของเขาติดกับดักฮ่องเต้ ใจเขารู้ดีว่าอันที่จริงมีเรื่องส่วนตัวเข้าไปเกี่ยวอยู่บ้าง เขานั้นไม่อยากให้พี่ใหญ่ไปแต่งงานกับจิ่วเยี่ยเลย
ทว่า… เขายังไม่ทันพูดออกมา มู่เฉียนซีกล่าวตัดหน้า “เจ้าถอยไปเถอะ”
“พี่ใหญ่!”
“ถอยไป ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น” มู่เฉียนซีกล่าวเสียงดุดัน
เยวี่ยเจ๋อรู้สึกว่าพี่ใหญ่กําลังโกรธ จึงทำได้เพียงแค่ถอยออกไป
มู่เฉียนซีเงยหน้ามองซวนหยวนจือ “ฝ่าบาท หากข้าไม่ทำตามพระราชโองการ หากข้าไม่แต่งงานล่ะจะเป็นเช่นไร ?” ซวนหยวนจือกล่าว “ก่อนหน้านี้เจ้าบอกเองถึงความต้องการสองประการ จิ่วเยี่ยตรงตามที่เจ้าต้องการทุกประการ ซีเอ๋อร์ หากเจ้ายังพูดจาเหลวไหลอีกครั้ง ข้าก็มิอาจไว้หน้า อำนาจราชวงศ์ซวนหยวนมิใช่สิ่งที่เจ้าจะสามารถท้าทายได้”
ในตอนนั้นมู่เฉียนซีไม่ได้คิดให้ละเอียดถี่ถ้วนในเรื่องคุณสมบัติของผู้ที่จะมาเป็นสามี ในบรรดาบุตรชายของซวนหย
