ั้งแรก” มู่เฉียนซีกล่าวพลางเตรียมเผาราชโองการนั้น แต่… แขนของนางกลับถูกจิ่วเยี่ยคว้าเอาไว้
“อย่าเผา… ต่อไปนี้ข้าเป็นคู่หมั้นของเจ้า” เสียงนุ่มนวลผิดไปจากเคยกล่าวออกมา ดวงตาสีฟ้าราวน้ำแข็งจับจ้องมู่เฉียนซีอย่างตั้งใจ
มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “ช้าก่อนจิ่วเยี่ย เจ้าคงจะไม่ได้เชื่อซวนหยวนจือแล้วจะแต่งงานกับข้าจริง ๆ หรอกใช่หรือไม่ ?”
แม้ว่าจิ่วเยี่ยนั้นจะเคยช่วยเหลือนางมาหลายครั้ง ไม่เคยคิดที่จะทำร้ายนาง แต่สำหรับเรื่องแต่งงานกับเขา มันเป็นเรื่องที่นางไม่เคยคิดฝันมาก่อน สําหรับนาง การสัมผัสกับความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิงมีความเกี่ยวข้องต่อการแต่งงานโดยตรง ฝันร้ายเมื่อก่อนหน้านั้นที่นางได้ลืมไปแล้วกำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
ดวงตาดำของมู่เฉียนซีดูลึกล้ำ เปรียบได้เหมือนกับตาของงูและแมงป่องที่เยือกเย็น ทำให้จิ่วเยี่ยเองก็เกิดอาการตกใจขึ้นมาเล็กน้อย
“ไม่หรอก” จิ่วเยี่ยกล่าว ซวนหยวนจือยังไม่มีคุณสมบัติที่จะทำให้เขาเชื่อฟัง หากเขาอยากจะแต่งงาน เขาก็จะแต่งเองไม่ต้องให้ใครมาบังคับ
“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าถึง… ?” ดวงตางามของมู่เฉียนซีฉายแววสงสัย
“เป็นคู่หมั้นของข้า เช่นนั้นก็จะไม่มีผู้ใดกล้าทำอะไรเจ้าอีกแล้ว ไม่ดีหรือ ?” เขาตอบกลับ …แท้จริงแล้วเขาคิดเปลี่ยนวิธีการปกป้องนางให้ครอบคลุมขึ้นกว่าเดิมนั่นเอง
มู่เฉียนซียิ้มเจ้าเล่ห์ กล่าวขึ้น “หึ ๆ ก็ดี แม้ตอนนี้จะไม่มีทางเลิกล้มการหมั้น แต่ต่อไปน
