่ได้ ‘ท่านผู้นำตระกูลมู่มีทุกอย่างแล้ว ยังจะต้องให้ตบรางวัลอีกรึ ?’
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเชื่อฟัง “องค์ไทเฮา ตัวข้ามู่เฉียนซีไม่ต้องการรางวัลใด ๆ เลย ขอเพียงแค่องค์ไทเฮาดีใจกับของบรรณาการที่ข้ามอบให้ ข้าก็ดีใจแล้ว”
ไทเฮามองมู่เฉียนซีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักความเอ็นดู จากนั้นก็ยิ้ม กล่าวอย่างใจดี “ซีเอ๋อร์ เจ้าช่างเป็นเด็กดียิ่งนัก”
งานพระราชพิธีดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง เพลงสรรเสริญ ดนตรีบรรเลง นางรำร่ายรำอ่อนช้อย ทั่วทั้งตำหนักเฉียงหนิงเต็มไปด้วยความรื่นเริงบันเทิงอารมณ์
“หลานขอรำถวายพระพรให้เสด็จย่า”
มาจากไหนไม่ทราบได้ จู่ ๆ องค์หญิงแปดซวนหยวนเจียลุกเดินไปต่อหน้าพระพักตร์องค์ไทเฮา ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เวลานี้นางดูไม่โหดร้ายเหมือนอย่างเคย
“หลานย่า น่ารักยิ่งนัก”
การแสดงรำของซวนหยวนเจียครั้งนี้นางฝึกฝนมาอย่างหนัก แน่นอนว่านางรำได้งดงามยิ่ง ได้รับความชื่นชมและเสียงปรบมือดังสนั่นทั่วทั้งตำหนัก ทว่าองค์หญิงองค์อื่น ๆ มิยอมให้นางได้หน้าแต่เพียงผู้เดียว ทุกคนต่างเสนอเข้ามาแสดงความสามารถให้องค์ไทเฮาได้รับชมและได้รับความชื่นชมเช่นเดียวกัน
งานเลี้ยงผ่านไปอย่างรวดเร็ว มู่เฉียนซีและเยวี่ยเจ๋อนั่งกินดื่มอย่างผ่อนคลาย เมื่องานเลี้ยงกำลังจะเลิกรา จู่ ๆ ซวนหยวนจือกล่าวขึ้นมาว่า “ซีเอ๋อร์ ข้ามีบางอย่างอยากจะขอเจ้า”
เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนี้ต่างตกอกตกใจ ฝ่าบาทเป็นถึงฮ่องเต้แห่งแคว้นจื่
