รอบครองยานี้ให้ได้
เพียงเวลาไม่นาน ข่าวฮือฮานี้ก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งแผ่นดิน บ้านประมูลอันดับหนึ่งก็แพร่ข่าวได้อย่างดึงดูดผู้คนยิ่งนัก เพราะไม่ได้แจ้งวันและเวลาในการประมูลเอาไว้ ทำให้หลายคนเริ่มกระวนกระวาย
“ให้ตายเถอะ! บ้านประมูลอันดับหนึ่งมีของดีอยู่ในมือ เช่นนั้นจะแพร่ข่าวไปทั่วแผ่นดินได้อย่างไรกัน” ภายในวังหลวง ซวนหยวนจือกล่าว ความหงุดหงิดใจสุมในอกของเขาแน่น เกรงว่าจะระเบิดอารมณ์เต็มที
เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดที่มือปูด กล่าวต่อว่า “ยาจักรพรรดิหวงหลัวตานจะต้องเป็นของข้าเพียงผู้เดียว รอข้ากลายเป็นจักรพรรดิยอดยุทธ์ก่อนเถอะ ตระกูลมู่ ตระกูลโอวหยาง นิกายใหญ่ทั้งสามนิกาย พวกมันจะต้องอยู่ภายใต้เท้าของข้าผู้นี้แต่เพียงผู้เดียว!”
ถึงแม้ซวนหยวนจือจะมุ่งปรารถนาที่จะได้ยาจักรพรรดิหวงหลัวตานมาครอบครอง ทว่าตั้งแต่มู่เฉียนซีเอาสินสอดทองหมั้นกลับคืนไป ทรัพย์สมบัติในคลังเสมือนว่างเปล่า หากต้องใช้เงินทองเข้าสู้ เกรงว่าเวลานี้ราชวงศ์มิอาจสู้ตระกูลมู่และตระกูลใหญ่ ๆ ได้เป็นแน่
มันช่างน่าอึดอัดใจโดยแท้!
ดวงตาซวนหยวนจือเปล่งประกายเย็นยะเยือก เขาไม่สน ครุ่นคิดในใจ ‘ตราบใดที่ข้าต้องการ ทุกอย่างก็ไม่ใช่ปัญหา!’
หลังจากที่ได้ทราบข่าวการประมูลยาจักรพรรดิหวงหลัวตาน ทางราชสำนักก็ได้จัดพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาแปดสิบพรรษาขององค์ไทเฮา เป็นโอกาสดีที่ซวนหยวนจือจะได้รวบรวมของขวัญอันล้ำค่ามาจากพระราชพิธีน