คนอื่น ๆ ก็ได้ถอยออกไป
ในที่สุดป่านี้กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง จิ่วเยี่ยเองก็อันตรธานหายไป
มู่เฉียนซี “ไปกันหมดแล้ว ท่านอา พวกเราก็ไปกันเถอะเจ้าค่ะ”
“อืม”
เมื่อกลับมาถึงจวนสกุลมู่ ทุกอย่างกลับคืนสู่ความสงบเงียบ มู่เฉียนซีสกัดยาหยอดตาออกมาอีกขวดเพื่อมอบให้มู่อวู่ซวง จะได้ทําให้ดวงตาของเขาเปลี่ยนสีกลับมาเหมือนเดิม แม้ว่าลูกตาประหลาดจะสวยงามมาก แต่มู่อวู่ซวงก็ไม่อยากให้ใครเห็นดวงตาสีม่วงเงินนี้
มู่เฉียนซีกล่าวกำชับกับเงามืดที่อยู่รอบ ๆ “อย่าแพร่งพรายเรื่องฟื้นฟูดวงตาของท่านอาออกไปเด็ดขาด”
“ขอรับ”
เวลานี้ตระกูลมู่ของนางไม่ใช่คู่ต่อสู้คนแรกของนิกายอวิ๋นหยานแคว้นเซี่ยโจว หากคุณหนูใหญ่ของนิกายอวิ๋นหยานผู้ลงมือวางยาพิษผู้นั้น รู้ว่าดวงตาของมู่อวู่ซวงฟื้นฟูกลับคืนมาได้ แล้วลงมือกับเขาอีกครั้ง เกรงว่าคงจะรับมือได้ยาก
จวินโม่ซีไม่อยากอาศัยอยู่ในจวนสกุลมู่ ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงพยายามอย่างหนักที่จะให้เขาไปอยู่ที่หอหมอปีศาจ มู่เฉียนซีถามขึ้นว่า… “จวินโม่ซี ที่นั่น ท่านมียาที่สามารถยกระดับจากจุดสูงสุดของราชายอดยุทธ์ระดับเก้า ไปถึงระดับจักรพรรดิได้หรือไม่ ?”
จวินโม่ซี “มี มันมี แต่นั่นเป็นยาระดับเจ็ด เจ้าต้องปรับแต่งและกลั่นเอาเอง”
มู่เฉียนซี “ข้าไม่สามารถกลั่นยาได้ แต่ยังมีท่านอยู่ ท่านช่วยได้ไม่ใช่หรือ ?”
จวินโม่ซี “ยาระดับสูงเช่นนี้ ราคาสูงมาก”
“ข้าให้ท่านกินอาหารมื้อใหญ่ในงานเลี้ยงใหญ่เป็นเวลา
