เพื่อให้ประโยชน์ของยาทํางานได้อย่างสมบูรณ์แบบ นางจึงไม่ได้ใช้ยาสลบกับท่านอาเล็ก ทว่าในระหว่างขั้นตอนการฉีดยา ท่านอาไม่แม้แต่จะกะพริบตา
มู่เฉียนซีรีบใส่ยาแก้พิษเข้าไปในชุดยาอื่น ฉีดยาเข้าไปในดวงตาซ้ายของมู่อวู่ซวง
มู่อวู่ซวงหลับตา มือกําหมัดแน่น ยาแก้พิษนั่นกําลังจะเริ่มออกฤทธิ์แล้ว เส้นเลือดบนหลังมืออันขาวผ่องเต้นรัว
“ท่านอา!”
มู่เฉียนซีคว้ามือคู่นั้นของมู่อวู่ซวง กระซิบเสียงเบา “ท่านอา… อีกประเดี๋ยวท่านก็จะหายดีแล้ว คนต่ำช้าเหล่านั้นที่ทำให้ท่านต้องประสบความเจ็บปวดเช่นนี้ ข้าจะเอาคืนพวกมันพันเท่าหมื่นเท่าอย่างแน่นอน”
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แม้ว่ามู่อวู่ซวงจะไม่อยากทําให้มู่เฉียนซีหลานรักต้องตกใจกลัว แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาเสียงดังก้อง ความเจ็บปวดรวดร้าวนี้ยากจะต้านทาน
“อ๊ากกกก!” เสียงร้องโหยหวนดังออกมาจากเรือนอวู่โยวของตระกูลมู่
ใบหน้างามตามอายุเหมือนดั่งหยกของมู่อวู่ซวงนั้น มีเส้นเลือดสีดํานูนออกมา มันขยายใหญ่และบวมขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่ามันพร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ แต่ไม่นาน… สีของเส้นเลือดดําก็ค่อย ๆ จางหายไปกลายเป็นสีปกติ แล้วทุกอย่างก็ฟื้นคืนกลับมาเป็นปกติดังเดิม
ความเจ็บปวดนี้ กินเวลาไปถึงหนึ่งก้านธูป
มู่เฉียนซีรู้ว่าความเจ็บปวดเช่นนี้ หากเป็นคนปกติคงทนได้เพียงสามเฟินก็กัดลิ้นตัวเองแล้ว แต่ท่านอาของนางแข็งแกร่งพอที่จะอดทนได้
มู่เฉียนซีปล่อยมือของมู่อวู่ซวงเ
