ูกกําจัดออกไปแล้ว ดวงตาของท่านอานอกจากสีที่ถูกต้อง ทุกอย่างดูดีมาก ไม่หม่นมัวเหมือนแต่ก่อน กลับเต็มไปด้วยความสดใสแฝงประกายอ่อนโยน
มู่อวู่ซวงกล่าวเสียงแผ่วเบา “ซีเอ๋อร์ ข้าไม่เป็นไรแล้ว ทําให้ซีเอ๋อร์กังวลเช่นนี้ ข้าแม้จะเป็นอาก็ต้องขออภัย แต่เจ้ามีสติดีมากไม่ตระหนกเกินไป ซีเอ๋อร์ของพวกเราเติบโตขึ้นแล้ว”
ดวงตาที่อ่อนโยนนั้น แสดงให้เห็นถึงภาพใบหน้าที่อ่อนโยนของนาง “ซีเอ๋อร์ยอดเยี่ยมมาก พี่ใหญ่จะต้องมีความสุขมากอย่างแน่นอน”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้ว กล่าวว่า “ท่านอา มันไร้ประโยชน์ที่จะเปลี่ยนเรื่อง สรุปเมื่อครู่มันเกิดอะไรขึ้นรึ ?”
ดวงตาของมู่อวู่ซวงฉายแววจนใจ เขากล่าวอธิบาย “ด้วยเหตุผลพิเศษบางอย่าง ดวงตาของข้าถูกท่านปู่ของเจ้าผนึกไว้ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าพิษลับนั้นจะทําลายผนึกของข้า จากนั้นซีเอ๋อร์ก็รักษาดวงตาของข้าและผนึกที่ตามมาก็แตกออกแล้ว ไม่มีเรื่องอะไรแล้วล่ะ”
มู่เฉียนซี “ท่านอา โปรดอย่าปกปิดข้าเลย”
หากไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร จะทําให้ฟ้าดินเกิดเรื่องประหลาดเช่นนี้ได้อย่างไรกัน ท่านอาคิดว่านางเป็นเด็กน้อยแล้ว
“ซีเอ๋อร์… ข้าสามารถจัดการกับเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเอง เจ้าพยายามอย่างหนักเพื่อรักษาดวงตาของข้า เรื่องอื่นข้าสามารถจัดการเองได้” มู่อวู่ซวงกล่าวเบา ๆ เขาไม่ต้องการให้ซีเอ๋อร์หลานรักตกอยู่ในอันตราย
ในตอนนั้นเอง เสียงของอาถิงก็ดังขึ้น
“หญิงโง่! เลิกเซ้าซี๊อาของเจ้าได้แล้ว ตอนนี้เจ้าอ่อนแอเ
