็กน้อยเมื่อมองเข็มยาที่เย็นเยียบนั้น
เมื่อคิดว่ามันจะต้องแทงเข้าไปทะลุดวงตาของนายท่านสาม องครักษ์เงาที่คอยปกป้องมู่อวู่ซวงคิดกังวล ทนไม่ได้ ต้องห้ามท่านผู้นำตระกูลมู่มู่เฉียนซีไว้
“ท่านผู้นำ เอ่อ… นั่น… นั่นมันอันตรายเกินไปนะขอรับ” องครักษ์เงากล่าวตะกุกตะกัก
สิ่งที่ท่านผู้นำตระกูลมู่มู่เฉียนซีบอกให้ทำ เขารู้ดีว่านายท่านสามผู้มีความสามารถและปราดเปรื่องของเขานั้นยอมทำตามเป็นแน่ แต่การที่เอาเข็มยาแทงเข้าไปในดวงตาเช่นนี้มันมิใช่เรื่องเล่น ๆ!
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นว่า “เข็มยาของข้าจะแทงเข้าที่เนื้อเยื่อดวงตาเท่านั้น มิใช่แทงเข้าไปในลูกตาโดยตรง ไม่เป็นอันตรายแน่นอน อีกอย่าง หากข้าไม่มั่นใจในยาของข้าเต็มสิบส่วน ข้าไม่มีวันเอามาใช้กับท่านอาเล็กของข้าหรอก”
“เจ้าออกไปก่อน” มู่อวู่ซวงสั่งองครักษ์เงา น้ำเสียงเคร่งขรึมแสดงอำนาจ
“ขออภัยนายท่านสาม ข้าน้อยกังวลจนเกินไป ได้โปรดนายท่านอภัยให้ข้าน้อยด้วยขอรับ”
จะสงสัยใครก็สงสัยได้ แต่จะสงสัยหลานสาวผู้เป็นที่รักต่อหน้านายท่านสาม มิควรทำเป็นอันขาด องครักษ์เงาที่คอยปกป้องทำได้เพียงยอมรับผิดและออกไปจากห้องแต่โดยดี
มู่เฉียนซีเดินเข้าใกล้มู่อวู่ซวง กล่าวว่า “ท่านอา หากเข็มแทงเข้าไปแล้วท่านจะรู้สึกเจ็บได้ ขอให้ท่านอาทนสักหน่อยนะเจ้าคะ”
มู่อวู่ซวงยิ้ม กล่าวอย่างแผ่วเบา “ข้าไม่เป็นไร มีซีเอ๋อร์อยู่กับข้าตรงนี้ เจ็บเพียงเล็กน้อยจะเป็นไรไปเล่า ? ไม่ได้เห็นหน้าซ
