าะโดนยาพิษของนางมานาน หลังจากที่เขาไปจากสวนสมุนไพร มู่เฉียนซีก็สั่งให้มู่อีคอยจับตาดูราชาโอสถผู้นี้เอาไว้จนกว่านางจะเก็บสมุนไพรวิญญาณเสร็จเรียบร้อย
หลังจากที่ทุกคนจากไป เหลือเพียงแต่จิ่วเยี่ยที่อยู่กับนาง
เมื่อมู่เฉียนซีกวาดตามองสวนสมุนไพรกว้างใหญ่ นางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เจ้าเล่ห์นัก พ่ายแพ้แล้วยังคิดจะใช้อุบายนี้เล่นงานข้า หึ ๆ! ท่านคิดผิดเสียแล้วราชาโอสถ”
“สมุนไพรวิญญาณในสวนนี้ ข้าจะเอามันไปทั้งหมดนี่แหละ” กล่าวจบ นางใช้พลังจิตครอบคลุมสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดและนำมันไปเก็บไว้ที่ศาลาเรือนรางเก้าชั้นทันที
‘เมื่อสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดอยู่ในพื้นที่ของข้าแล้ว การที่จะหาสมุนไพรวิญญาณที่ข้าต้องการก็เป็นเรื่องง่ายสำหรับข้า’ มู่เฉียนซีคิด
ทันใดนั้น กล้วยไม้ขนาดเล็ก ดอกไม้ทรงกลมสีน้ำตาล ทั้งสองอย่างนี้ปรากฏขึ้นในมือของนางทันที
“ในที่สุดข้าก็เจอ”
สวนสมุนไพรกว้างใหญ่ มีสมุนไพรมากมาย กลับหายวับไปภายในชั่วพริบตาต่อหน้าซวนหยวนจิ่วเยี่ย ทว่าเขาไม่ได้แปลกใจแต่อย่างใด
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ ศาลาเรือนรางเก้าชั้นอยู่ในร่างของนาง นี่เป็นความลับสุดยอดของนางก็ว่าได้ แต่สำหรับเจ้าก้อนน้ำแข็งจิ่วเยี่ยหาใช่ความลับ …ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกัน เขาก็รับรู้ได้ว่าอาถิงอยู่ในร่างของนาง
จิ่วเยี่ยมองมู่เฉียนซี เขากล่าวว่า “ถึงแม้ศาลาเรือนรางเก้าชั้นจะเป็นเคล็ดเทพต้านสววรค์ แต่มันก็ไม่ได้เป็นมหาวัตถุศั
