กดิ์สิทธ์นิรันดร์ที่แข็งแกร่งที่สุด ต่อไปรอให้เจ้าแข็งแกร่งกว่านี้ก็เปลี่ยนมันซะ”
มุมปากมู่เฉียนซียกขึ้นเป็นรอยยิ้ม สีหน้าประหนึ่งอยากจะกล่าวว่า ‘ช่วยไม่ได้’ ปรากฏบนใบหน้านาง เหอะ… คิดว่านางไม่รู้รึว่ามหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ที่แข็งแกร่งกว่าอาถิงคือสิ่งใด ? อีกอย่าง คนอย่างอาถิงใช่ว่าจะบอกให้ย้ายแล้วจะย้ายออกไป!
มู่เฉียนซีกล่าวถามขึ้น “เพราะเหตุใดรึ ?”
ถึงแม้ว่าอาถิงจะปากร้าย เย่อหยิ่ง และเจ้าอารมณ์ แต่ถึงอย่างไรแล้วทั้งคู่ก็มีพันธสัญญาต่อกัน หากไม่มีอะไรผิดพลาด นางก็จะไม่ยอมเสียอาถิงไปโดยเด็ดขาด
จิ่วเยี่ยกล่าวสี่คำ น้ำเสียงเฉยเมยตามเคย “อ่อนแอยิ่งนัก”
“อ๊าก! ข้าจะสู้กับเขาแล้วนะ”
เวลานี้เอง เสียงอาถิงตะโกนขึ้นด้วยความโกรธดังในหูมู่เฉียนซี “เขากล้าต่อว่าว่าข้าอ่อนแอ บังอาจนัก!”
“ถึงแม้ว่าเราทั้งสองอ่อนแอ แต่เราจะแข็งแกร่งไปด้วยกัน อีกอย่าง จิ่วเยี่ย หากเจ้าคิดว่าอาถิงอ่อนแอ เหตุใดตอนแรกเจ้าถึงอยากได้เขาล่ะ ?” มู่เฉียนซีกล่าวเพียงสั้น ๆ ทว่าคำพูดนี้เป็นการปกป้องอาถิง
อาถิงเป็นผู้ที่มีพันธสัญญากับนางคนแรก นอกจากท่านอาเล็กแล้ว อาถิงก็เป็นคนหนึ่งที่นางใส่ใจมาก
อาถิงบ่นพึมพำ “หญิงอัปลักษณ์อย่างเจ้าก็ใจดีเป็นเหมือนกันนี่”
การที่มู่เฉียนซีปกป้องอาถิงเช่นนี้ทำให้อารมณ์โกรธจิ่วเยี่ยปะทุ กลิ่นอายความน่ากลัวแผ่กระจายทั่วร่างกายของเขา มู่เฉียนซีเห็นยังรู้สึกกลัวขึ้นมา
อาถิงตะโกนอีกครา เขา
