เสี่ยง ๆ เขาหายใจเข้าได้น้อยลง ลมหายใจรวยรินเต็มที
“อย่าทะเลาะกัน!”
เงาร่างสีม่วงอ่อนลงนั่งข้างกายมู่ซาน ฉับพลันนางส่งเข็มยาทิ่มเข้าไปในหัวใจของมู่ซานทันที
“ท่านผู้นำตระกูล!” มู่อีเบิกตากว้าง เขาตกใจอย่างมาก
“วางใจเถอะ มีข้าอยู่ด้วยอย่างไรก็ตายไม่ได้ ข้าไม่ปล่อยให้เขาเป็นอะไรไปแน่”
เวลานี้ร่างกายมู่ซาน ต่อให้กินยารักษาอาการบาดเจ็บอย่างดีเพียงใดก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะกลับคืนฟื้นขึ้นมาดีขึ้น มีเพียงยารักษาอาการบาดเจ็บที่เจาะเข้าไปในหัวใจของเขาเท่านั้นถึงจะสามารถรักษาได้เร็วที่สุด
หลังจากรักษามู่ซานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีลงมืออีกครั้งเพื่อดึงคนอื่น ๆ กลับมาจากพญายม แม้ว่าพญายมจะเอาชีวิตพวกเขาไปก็ต้องดูเสียก่อนว่าหมอปีศาจอย่างนางจะยอมหรือไม่
“รีบกินยารักษาอาการบาดเจ็บเร็วเข้า เพื่อเลี่ยงไม่ให้พวกมันหันกลับมาจู่โจมเราได้” มู่เฉียนซีออกคําสั่งเสียงเข้ม
“ขอรับ ท่านผู้นำตระกูล”
แม้ว่าทั้งกลุ่มของพวกนางจะตกอยู่ในสภาพน่าสังเวชเพียงใด สุดท้ายพวกเขาทุกคนก็รอดชีวิตมาได้ หลังจากเดินทางมาทั้งคืนและใช้เวลาต่อสู้ไปอีกครึ่งวัน ในที่สุดมู่เฉียนซีก็มาถึงหุบเขาราชาโอสถแล้ว
“เข้ามา”
“เดินตามข้ามา”
หุบเขาราชาโอสถแห่งนี้ มิใช่ว่าผู้ใดอยากจะย่างกรายเข้าไปก็เข้าไปได้ ในระหว่างทางนั้น มีค่ายกลมายา ค่ายกลง่วงนอน และค่ายกลความตายที่รอให้เผชิญอยู่!
มู่เฉียนซีใช้พันธสัญญาติดต่ออาถิง นางกล่าวถามเขา “อ
