าถิง เจ้าแน่ใจนะว่าไม่มีเจ้า ข้าจะสามารถพาพวกเราเข้าไปในค่ายกลนี้ได้ ?”
“หญิงโง่! ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้า เจ้าก็เดินเองซี่! ข้าสัญญาว่าเจ้าจะติดอยู่ที่นี่ตลอดไปแน่ ฮ่า ๆ ๆ และเจ้าอย่าคิดว่าจะเข้าไปในหุบเขาราชาโอสถได้ภายในเเวลาครึ่งเดือนล่ะ” อาถิงกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว
ทันใดนั้น สัตว์วิญญาณดุร้ายนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามาหาพวกเขา พวกเขารีบหลบหลีก ปากก็ตะโกนก้อง “ปกป้องท่านผู้นำตระกูล!”
มู่เฉียนซีกล่าว “หืม ? สัตว์วิญญาณเหล่านี้แข็งแกร่งมาก มันเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่ในโลกนี้ นี่คือภาพหลอนเป็นแน่ ตั้งสติไว้ หากเห็นอะไรเราก็จะผ่านไปได้”
เมื่อได้ยินคําเตือนของมู่เฉียนซี พวกเขาระงับความตื่นตระหนก ปล่อยให้สัตว์วิญญาณระดับสูงที่ดุร้ายพุ่งเข้ามา เมื่อพวกมันเข้ามาใกล้พวกเขา ก็พลันสลายหายไปเอง
เสียงอาถิงหัวเราะดังขึ้นในหูของมู่เฉียนซี “ฮ่า ๆ ๆ หญิงอัปลักษณ์มู่เฉียนซี เจ้าไม่เลวเลยนี่! ข้าคาดไม่ถึงว่าเจ้าจะมองผ่านค่ายกลมายานี้ได้”
“ระวัง! ถัดไปเป็นค่ายกลง่วงนอน เราต้องรีบหาช่องทางให้เจอ ไม่อย่างนั้นมันจะกลายเป็นค่ายกลความตาย!” อาถิงพูดเสียงเข้ม
เมื่อมู่เฉียนซีก้าวเข้าไปในค่ายกลง่วงนอน อาถิงก็พบดวงตาที่จับตามองไปทั่ว
“ทางนั้น”
มู่เฉียนซีโจมตีทันที “ผนึกมังกรวารี!”
— ตูม! —
เสียงดังสนั่น ค่ายกลถูกทําลายในชั่วพริบตา
มู่อีและพวกกล่าวอย่างดีใจว่า “ท่านผู้นำตระกูลร้ายกาจมาก ค่ายกลนี้เหมือนกําลังเล่นสนุกอยู่น
