งค์รัชทายาทซวนหยวนหลี่ซางก็ได้รับราชโองการจากฮ่องเต้ให้นำนักปรุงยาจากในวังมาเยี่ยมเยียนนาง ใบหน้าซวนหยวนหลี่ซางยังคงเหมือนเดิมมิเปลี่ยนแปลง สีหน้าเขาไม่ได้ดีขึ้นไปกว่าในครานั้นมากนัก เขาเกิดอาการเช่นนี้หลังจากที่พ่ายแพ้ให้แก่มู่เฉียนซี แล้วจะให้สีหน้าของเขาดีขึ้นมาได้อย่างไรกัน ?
วันนี้เขาเพียงแค่มาเพื่อดูให้แน่ใจว่าสรุปแล้วมู่เฉียนซีจะอยู่หรือตาย ? นางโอหังกล้ามาลอบใช้วิธีการเช่นนั้นกับเขา ตายเสียก็สมควรแล้ว
มีความเป็นไปได้สูงนักว่านางจะไม่รอด หัวหน้าหมอหลวงอันดับหนึ่งพิพากษาไว้เช่นกันว่านางจะตาย ซวนหยวนหลี่ซางจึงวางใจได้เสียที หญิงโอหังเช่นนี้ มาทำให้ชีวิตที่สมบูรณ์แบบของเขาต้องแปดเปื้อน ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย
……
ณ จวนตระกูลโอวหยาง
“ฮ่า ๆ ๆ! ยอดเยี่ยม ในที่สุดนางบ้ามู่เฉียนซีน่ารำคาญนั่นก็จะตายแล้ว” โอวหยางเหว่ยหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “แต่เหตุใดกัน เหตุใดนางถึงไม่ตายไปเลยในทันทีเล่า ตายเสียไว ๆ จะดีที่สุด ข้าไม่อยากรอ ข้ารอไม่ไหว!”
ถึงแม้จะรู้ว่ามู่เฉียนซีนั้นใกล้จะตายแล้ว โอวหยางเหว่ยก็ยังคงไม่ชอบใจที่มู่เฉียนซีตายช้า
โอวหยางจู “ข้าคิดว่ามู่เฟิงอวิ๋นจะต้องทิ้งของดีเอาไว้ให้นางเพื่อรักษาชีวิตไว้ไม่น้อย แต่ว่านางคงทนได้อีกไม่นาน ยาพิษของเหยียนหลัวเหมิง ผู้ใดโดนเข้าเป็นต้องตายสถานเดียว”
นอกจากราชนิกุลและตระกูลโอวหยาง ผู้ที่ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่มู่เฉียนซีจะต้องตายก็คือบรรดาผู้อาวุโ
