สทั้งหลายแห่งตระกูลมู่ หากมิใช่เพราะพวกเขาอาศัยอยู่ในจวนตระกูลมู่ ก็คงจะได้จุดประทัดกันไปแล้ว เกรงว่าคงจะมีทั้งดอกไม้ พวงมาลัย และประทัดชุดใหญ่จัดมาด้วยกันเลย
ในที่สุดก็ไม่มีผู้มาเยี่ยมเยียนเพิ่มอีก มู่เฉียนซีที่โดนวางยา หลับใหลอยู่บนเตียง เปลือกตานางขยับลืมตาทั้งสองข้างขึ้นมา กำลังฟังมู่เอ๋อร์รายงานข่าว นางก็ยิ้มมุมปากขึ้นมาอย่างเย็นชา
“พวกนั้นจะต้องดีใจกันถึงขนาดนั้นเลยรึ ? รอให้ข้ากลับมาก่อนเถอะ ตอนนี้พวกมันยิ้มหัวเราะกันมีความสุขเท่าใด ข้าก็จะทำให้พวกมันร้องไห้กันให้ทรมานเท่านั้น”
ข่าวสุดท้ายที่ออกมาจากจวนตระกูลมู่ก็คือ ผู้นำตระกูลมู่โดนวางยาพิษที่ไม่มีทางถอนแก้ได้ จึงได้เตรียมตัวที่จะไปหุบเขาราชาโอสถ เพื่อที่จะให้ราชาโอสถช่วยแก้พิษให้ ราชาโอสถนั้นไม่ถือว่าเป็นคนของทั้งแคว้นจื่อเยี่ยและแคว้นชิง เขาเป็นผู้ที่ลึกลับและประหลาดพิลึก
ผู้ที่ไปขอให้เขาช่วยรักษานั้น จะต้องทำให้เขาพอใจในเงื่อนไขข้อตกลงที่ยากลำบาก เขาถึงจะยอมรักษาให้
“ลึกลับรึ ? ไปที่หุบเขาราชาโอสถ มู่อวู่ซวงนี่ช่างเก่งกาจเสียเหลือเกิน! เขายังจะแบกสังขารมู่เฉียนซีไปหุบเขาราชาโอสถอีกหรือไร ? เราจะให้ยาพิษที่อยู่ในตัวมู่เฉียนซีถูกราชาโอสถแก้ทางมิได้” ผู้นำตระกูลโอวหยางกล่าวออกมา ใส่อารมณ์โหดร้ายรุนแรง
มู่เฉียนซีเหยียบย่ำเข้าบนถนนที่หุบเขาราชาโอสถ โดยมีองครักษ์เงาคอยคุ้มกันอยู่ข้างตัวให้เห็นอย่างโจ่งแจ้งสิบกว่าคน แต่แท้จริ
