?”
มู่เอ๋อร์ “ท่านผู้นำ มันอยู่ที่หุบเขาราชาโอสถขอรับ อยู่กับราชาโอสถ”
จิ่วเยี่ยได้ยินเช่นนี้ก็กำลังจะหายตัวไปนำมาให้นาง ทันใดนั้นมู่เฉียนซีตะโกนห้าม “ช้าก่อนจิ่วเยี่ย! ข้ามีแผนของข้าแล้ว เรื่องนี้เจ้าอย่าลำบากช่วยข้าเลย… นะ…”
แม้บุรุษเยือกเย็นในชุดดำจะไม่ปริปากพูดอะไร มู่เฉียนซีก็รู้สึกมีความเป็นไปได้มากว่าเขาจะต้องไปสังหารราชาโอสถ และแย่งชิงสมุนไพรวิญญาณทั้งสองชนิดมาเป็นแน่
ถึงแม้ว่าจิ่วเยี่ยจะเต็มใจช่วยนาง ทว่านางนั้นไม่ต้องการเป็นหนี้บุญคุณเขามากไปกว่านี้อีกแล้ว อย่างไรก็ตาม หมอปีศาจก็ใช้ชีวิตอย่างสง่าผ่าเผย หากต้องการให้ผู้อื่นช่วยเรื่องใด ก็ต้องตอบแทนเขาผู้นั้น ไม่มีการเอาเปรียบใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะหนี้บุญคุณเป็นหนี้ที่ชดใช้ยากยิ่งนัก
นางไม่คิดเลยว่าเมื่อได้มาอยู่ในโลกที่แข็งแกร่งอันแปลกประหลาดเช่นนี้ กลับพบเจอกับบุรุษผู้แข็งแกร่งและยิ่งใหญ่เช่นเขา และผู้ที่แข็งแกร่งเยี่ยงเขา นางก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ มาจนถึงตอนนี้ หนี้บุญคุณของเขานั้นก็ยิ่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ
ตระกูลมู่กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งในแคว้นจื่อเยี่ย ดังนั้นเรื่องใดที่นางจัดการเองได้นางก็จะทำ ไม่อยากยืมมือเขามาช่วยเลย
ท้ายที่สุดจิ่วเยี่ยก็มิได้หายตัวไปแต่อย่างใด เช่นนี้จึงทำให้มู่อีและมู่เอ๋อร์ต่างก็ผงะกันไปครู่หนึ่ง
ซวนหยวนจิ่วเยี่ยฟังผู้นำตระกูลมู่
เรื่องเยี่ยอ๋องกับท่านผู้นำตระกูลไปมาหาสู่กัน แน่นอนว่าองครักษ์เงาอย่างพวก
