นางทะลวงพลังกลายเป็นผู้บำเพ็ญภูตระดับเก้าทันที
มู่เฉียนซีลืมตาขึ้นมา ในที่สุดนางก็สำเร็จเป็นผู้บำเพ็ญภูตระดับเก้า
อย่ามองว่าการฝึกระดับผู้บำเพ็ญภูตของนางนั้นง่ายดายราวกับการดื่มน้ำ หากจะเป็นราชาแห่งภูตจริง ๆ หนทางของนางนั้นยังอีกยาวไกล ระดับของผู้บำเพ็ญภูตเป็นเพียงการฝึกแค่ก้าวแรกเท่านั้น ยิ่งระดับสูงขึ้นมากเท่าไหร่การฝึกก็ยิ่งยากและยิ่งช้าลงไปเท่านั้น
มู่เฉียนซีเงยหน้ามองจิ่วเยี่ย กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าทะลวงพลังงานวิญญาณเป็นผู้บำเพ็ญภูตระดับเก้าสำเร็จแล้ว นี่ก็ดึกมากแล้ว ข้าว่าเรากลับกันเถอะ”
“อืม” จิ่วเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นคว้าร่างนางมาอยู่ในอ้อมกอด ร่างสีดำม่วงกะพริบตัวหายไปจากทะเลสาบเยาเยี่ยทันที
จิ่วเยี่ยมาส่งนางที่จวน จากนั้นเขาก็นั่งนิ่งอยู่ในห้องของนางไม่ยอมกลับจวนเยี่ยอ๋อง
มู่เฉียนซีกล่าว ท่าทางดูอ่อนแรง “จิ่วเยี่ย เจ้าเหนื่อยใช่ไหม ? เช่นนั้นข้าจะไปชงชาสมุนไพรให้เจ้านะ ดีหรือไม่ล่ะ ?”
“ก็ดี”
ในขณะที่นางกำลังจะเตรียมไปชงชาสมุนไพรให้จิ่วเยี่ย ทันใดนั้น บุรุษชุดดำผู้หนึ่งพุ่งเข้ามาในห้อง กลิ่นอายไอสังหารแผ่ทั่ว มีเจตนาจะปลิดชีพอย่างรับรู้ได้ชัดเจน
เข็มยาในมือของมู่เฉียนซีกำลังจะพุ่งไปจัดการกับบุรุษชุดดำนั้น ทว่ามีผู้ที่รวดเร็วกว่านางมาก
— ตูม! —
ร่างของบุรุษชุดดำล้มลงกับพื้น พลันทั่วร่างของเขาก็ได้กลายเป็นโครงกระดูกภายในชั่วพริบตาเดียว
บุรุษผู้นั้นเงยหน้าขึ้นมองด้
