งคงเข้าข้างคนในครอบครัวของนาง คนในครอบครัวนางอย่างท่านอาเล็กย่อมรูปงามที่สุด
“มู่เฉียนซี หญิงเลว! หญิงอัปลักษณ์! เจ้ามัน… เจ้าให้ข้าอยู่ในสถานะอะไร ?! ตอนนี้เจ้าใช้รูปร่างและใบหน้าของข้า เอาไปพูดเรื่องโกหกเช่นนี้เพื่อเอาใจชายผู้นี้อีก” เสียงโกรธของอาถิงดังเข้ามาในสมองของนางผ่านการผูกพันธสัญญาของพวกเขา
‘เจ้าบ้าอาถิง เจ้าคนหลงตัวเอง!’ มู่เฉียนซีพึมพําอยู่ในใจ
ริมฝีปากที่สวยงามของจิ่วเยี่ยยกขึ้นเล็กน้อย เขาพอใจกับคําตอบของมู่เฉียนซีอย่างมาก
มือของจิ่วเยี่ยจับบนใบหน้ามู่เฉียนซี กล่าวเสียงต่ำเข้ม “เปลี่ยนกลับไป ข้าไม่อยากเห็นเขา”
มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อนางเห็นร่องรอยของความรังเกียจที่ออกมาจากดวงตาสีฟ้างามคู่นั้น
มันหายาก… หายากมาก!
ครานั้นตอนที่พบกันครั้งแรก จิ่วเยี่ยไม่ใช่ว่าต้องการศาลาเลือนรางเก้าชั้น จิ่วฉงหุ้นตุ้นถิงหรอกรึ ?
นางไม่คิดว่าเขาจะเกลียดรูปร่างของอาถิงถึงเพียงนี้
“ได้! อย่างไรเสียที่นี่ก็มิใช่มีคนอื่น ถึงแม้ใช้รูปกายภายนอกของอาถิงจะสะดวกในการแต่งเสื้อผ้าอาภรณ์เป็นชาย แต่อย่างไรก็ใช้ใบหน้าของตัวเองสบายกว่า” มู่เฉียนซีขยับจิตของนาง นอกจากเสื้อผ้าที่ยังไม่เปลี่ยนแล้ว การเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ ก็เปลี่ยนไปได้อย่างสมบูรณ์
จิ่วเยี่ยมองใบหน้าละเอียดอ่อนของมู่เฉียนซี เช่นนี้ค่อยสบายตาหน่อย
เขาพูดอย่างผ่อนคลาย “อาหารรสเลิศ สุราชั้นดี คนงาม ข้าเตรียมพร้อมหมดแล้ว เจ้าจะเตร
